روزنامه ملی انیس

حمله برمؤسسات عام المنفعه بی باوری بربیانیه دوحه

هم زمان با پیشرفت ها در روند صلح و امضای توافقنامه میان امریکا و طالبان، جنگ و خشونت، انفجار و انتحاری نیز شدت گرفته که می شود از حمله ناجوان مردانه برقوماندانی امنیه قندهار، پوهنتون کابل و شدت گرفتن نبرد در بادغیس، غزنی و… یاد نمود.

گفتنیست در همچو یک شرایط پرسش های در افکار عمومی خلق می گردد که آیا طالبان از مذاکره با امریکایی ها، صرف در پی خروج آنان از افغانستان هستند؟ و یا اینکه در پی یک صلح ملی و واقعی، صلحی که تمام اقشار جامعه خود را در آن مصئون احساس کنند و یک دست در پی بازسازی و عمران کشور برآیند.

اما ادامه حملات خونین و مرگبار اخیر آنهم بریک نهاد تحصیلی واکنش های را به برانگیخته، مسئولان ارشد حکومتی، نهاد های مدنی و جهانی این حملات را جنایت جنگی خوانده و تأکید نمودند که برخلاف ادعاهایی واهی، هیچ تغییر در تفکر تروریستی و خشونت بی باورانه  طالبان به میان نیامده است و طالبان با این عمل خود ثابت ساخته اند که هیچ باوری به صلح و آینده عاری از خشونت در افغانستان ندارد.

شورای امنیت ملی نیز در واکنش به این حملات گفته است که گروه طالبان در جنگ نامشروع خود با بی رحمی تمام برکشتار مردم بی کناه ادامه می دهند و این حمله ثبوت آشکار این وحشت است.

واکنش ها نسبت به تشدید خشونت ها و حمله برپوهنتون کابل در حالی بالا می گیرد که طرف های شرکت کننده در نشست دوحه به شمول طالبان در بیانیه یی پایانی این نشست، فیصله کردند که طرف های درگیر جنگ در افغانستان تلاش کنند تا از آسیب رساندن به مؤسسات عام المنفعه، مدارس، پوهنتون ها، شفاخانه ها و منازل مسکونی جلوگیری گردد، بیانیه یی که بسیاری آنرا یک گام در جهت پیشرفت روند صلح ارزیابی کردند، اما حالا با انجام این چنین حملات چنان بی باوری ها، فضای نیلی کشور را مکدر ساخته که به روند صلح و توافقات احتمالی آن، امید و اطمینانی نخواهد بود.

هرچند مشاور امنیت ملی کشور در سفر به ولایت پروان تأکید کرد که حکومت هیچ وقت مردم افغانستان را قربانی یک پروژه نخواهد کرد، اما با آنهم ادامه حملات، تعهد شکنی طالبان و خوشبینی شماری از کشور های تسهیل کننده نسبت به روند گفتگو های صلح، نگرانی ها را در افکار عمومی افزایش داده است.

روی این اساس مردم افغانستان انتظار دارند که نه تنها نمایندگان دولت و سیاسیون افغانستان، بلکه کشور های تسهیل کننده صلح نیز بایست در نشست های آینده صلح منافع ملی مردم افغانستان، قانون اساسی و دستاورد های هجده سال پسین این کشور را در اولویت قرار دهند و سعی کنند تا صلحی عادلانه، سراسری و پایدار برقرار گردد که مورد پذیرش تمام اقشار جامعه افغانستان و کشور های منطقه و جهان قرار گیرد، نه صلحی که زمینه را به یک جنگ داخلی فراهم سازد. 

بناءً کسانی که به این فرصت های پیش آمده و زمینه مساعد شده نسبت به برقراری صلح، بهای نمی دهند و می خواهند با همچو حملات، روند صلح را سبوتاژ و به بن بست مواجه سازند، بدانند که مسئولیت بعدی جنگ در آینده متوجه شان خواهد بود.

ممکن است شما دوست داشته باشید