روزنامه ملی انیس

حل معضل کنونی اجماع ملی می طلبد

در شرایطی که توافق نامه صلح میان امریکا و طالبان نهایی شده و در آستانه به امضا رسیدن آن نیز قرار داریم حوادث پیش آمده شک و تردید شهروندان و سیاستگران کشور را نسبت به برخورد های اخیر گروه طالبان و دست برنداشتن شان از جنگ وخشونت، بیشتر ساخته است.

در حالی که مردم زجر کشیده کشور به شکل بی پیشینه ای نسبت به استقرار صلح در کشور خوشبین بودند و گفتگوهای صلح میان امریکا و طالبان را فاز جدیدی، برای ورود به زندگی مسالمت آمیز تلقی میکردند، اما متأسفانه که این رویای شیرین مردم مظلوم ما دیری نپایید و گروه طالبان با استفاده از ابزارهای گونه گون در تلاش کشتار شهروندان بی دفاع و مظلوم ما در نقاط مختلف کشور برآمدند.

طالبان بر خلاف آنچه که در دوحه و سایر نشست ها گفتند عمل ننمودند، بلکه مردم درد دیده کشور را بیدار ساختند تا فریب مشاطه گری آنان و حامیان شانرا نخورده و بدانند که طالبان در حقیقت امر هنوز هم در دهۀ قرن بیست اند که هیچ تغییری در عملکردشان دیده نمی شود.

حمله بالای شهرهای کندز و پلخمری در شمال و حمله انتحاری در حوزه نهم شهر کابل و شش درک، نشان داد که طالبان حتی به اندازه یک دانه گندم رحمی به حال مردم بی گناه و بی دفاع افغانستان ندارند.

در حمله ی ظاهراً به کمپ دهکده سبز “گرین ویلج” مربوط خارجی ها که خود طالبان به خوبی میدانند که در اطراف این کمپ صد ها خانه مسکونی قرار دارد و همچنان از نگاه استحکامات خیلی معیاری بنیاد نهاده شده است، مگر با آنهم حمله ددمنشانه را در هنگامی که شهروندان خسته ازجنگ در خواب بودند، انجام دادند و در کنار برهم زدن آرامش کابل نشینان، ده ها خانواده را در گلیم غم عزیزان شان نیز نشاندند.

به همین گونه درحمله شش درک کابل نیز قربانیان را افراد ملکی و بی گناه تشکیل می داد که این حملات سبب شد تا امضای توافقنامه صلح و مذاکرات بین الافغانی به تعویق افتد.

دونالد ترامپ رئیس جمهور امریکا نظر به تشدید حملات طالبان، گفتگو ودیدارش را با این گروه متوقف ساخت وتأکید کرد که طالبان به دلیل تقویت موقف شان در مذاکرات صلح، حملات شان را شدت بخشید، اما با این اقدامات موقف شان را بدتر کردند.

با توجه به آنچه طالبان انجام میدهند و ما همه روزه شاهد آن هستیم چگونه به حرف های زلمی خلیلزاد و انعقاد پیمان صلح با طالبان باور کنیم؟

بناءً حالا زمان آن فرا رسیده تا تمام اقشار جامعه به ویژه سیاسیون و صاحب نظران در محوریت نظام کنونی و سران حکومت جمع شوند تا در این مسیری که قرار داریم، آگاهانه گام بردارند و منافع ملی را نسبت به منافع شخصی ترجیح داده، کشتی شکسته را به ساحل مقصود برسانیم.

ممکن است شما دوست داشته باشید