روزنامه ملی انیس

جهان، جنگ و صلح افغانستان را دست کم نگیرد

بحران افغانستان به عنوان بحران و معضل منطقوی، تأثیر قابل توجهی برمحیط بین المللی دارد، که از دو زاویه قابل بررسی است، یکی بررسی جامعه شناختی بحران و دیگر بررسی بحران از دیدگاه روابط بین المللی، اما از منظر جغرافیای سیاسی بحران افغانستان متأثر از ساختار جغرافیایی و موقعیت راهبردی آنست که این دلیل باعث گردیده افغانستان همواره در طول تاریخ بیش از هر سرزمین و جغرافیای دیگر، مورد تاخت و تاز بیگانگان ولشکر گشایان قرار گیرد و هم به میدان رقابت و یا تقابل قدرت های جهان مبدل گردد و مردم درد دیده این سرزمین، بهای آنرا بپردازند.

روی همین ملحوظ اقدام ها و حرکت های کنونی برای برقراری صلح در کوتاه مدت کار را به جایی نمی رساند، بلکه آوردن صلح و ثبات در افغانستان علاوه بر ایجاد اجماع ملی به اجماع منطقوی و جهانی نیاز دارد و از کشور های منطقه و جهان، همچنان انتظار می رود تا در این راستا، صادقانه گام بردارند، در غیر آن نظر به ساختار جغرافیایی و موقعیت راهبردی افغانستان این جنگ سالیانی درازی را در برخواهد گرفت، اما اگر در این قضیه نه تنها کشور های همسایه و منطقه، بلکه کشور های جهان نیز احساس مسئولیت کنند وبر حامیان گروه های ستیزه جو فشار های مضاعف سیاسی، دیپلوماتیک و اقتصادی را وضع نمایند بلاشک   گروه های ستیزه جو وجنگ طلب به تنهایی خود در مقابل اراده مردم مسلمان و با دیانتی که صلح را یک ودیعه الهی میدانند و هیچگاهی سرتسلیم به زور خم نکرده اند، نمی توانند به خشونت ادامه دهند.

هرچند این مسئله اظهر من الشمس است که همین گروهک های دهشت افکن منحیث افزار، همواره بستر اهداف حامیان شان را در افغانستان پهن کرده و امروز نیز به بهانه ای حضور خارجی ها در افغانستان به دستور حامیان شان می خواهند این کشور را به میدان تقابل قدرت ها مبدل سازند ، اما اگر این مسایل به صورت جدی پیگیری نگردد، بدون شک شعله های افروخته شده، روزی دامن حامیان این گروه و دیگر جوامع ملل را نیز فراخواهد گرفت. 

گرچه پیش از این نیز واضح و هویدا بود که حامیان طالبان در پی اهداف ستراتیژیک خودهستند وهمواره روند صلح را به بن بست کشانیده اند، اما بعد از دومین نشست مسکو روشن گردید که طالبان در مشوره و حمایت با حامیان شان خواب امارت اسلامی را به سر می پرورانند، از همین خاطر هیچگاهی به ندای برحق ملت زجر کشیده ای افغانستان که همانا صلح عادلانه و پایدار است، لبیک نگفته اند وبرجنگ تا رسیدن به اهداف شان تأکید دارند. و سعی دارند تا از جو به وجود آمده، استفاده اعظمی ببرند، زیرا این گروه همواره حضور نیروهای خارجی در افغانستان را بهانه ای برای ادامه جنگ دانسته اند، در حالیکه پیش از حضور کشور های عضو ائتلاف ضد تروریزم در افغانستان نیز این گروه مرتکب قتل، کشتار، خشونت وکوچ اجباری هموطنان ما گردیده است.

روی این اساس چنانی که داکتر حمد الله محب مشاور امنیت ملی رئیس جمهور در گفتگوی با طلوع نیوز به صراحت گفت که طالبان سازمانی نیستند که به تنهایی و با استفاده از ظرفیت های درونی این گروه، بجنگند به باور او طالبان نمی توانند بدون حمایت پاکستان حتا برای یک روز هم به جنگ ادامه دهند، که بدون شک این اظهارات داکتر محب واقعیت هایی است که هیچگاهی از آن چشم پوشی نمی شود.

روی این اساس اگر به این جنگ و عوامل بنیادی آن توجه نگردد طبعاً بحران منطقوی تأثیر قابل توجه برمحیط بین المللی خواهد گذاشت که آن وقت فرصت ها از دست رفته خواهد بود.

پس جامعه جهانی به ویژه کشور های ائتلاف ضد تروریزم پیش از اینکه این جنگ وصلح پیچیده گردد، بایست علاوه بر ادامه روند گفتگو های صلح افغانستان، در راستای ارتقای سطح مسلکی، محاربوی،وسایل و تجهیزات نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان توجه جدی مبذول بدارند و تلاش کنند تا قوای مسلح افغانستان را به مرحله ای از تکامل و خود کفایی برسانند. 

ممکن است شما دوست داشته باشید