روزنامه ملی انیس

توافق مذاکرات طالبان و امریکا در قطر به معنی توافق صلح در افغانستان نیست

در حالیکه مذاکرات میان نمایندگان امریکا و طالبان در قطر در پنجمین روزش با برخی توافق ها ادامه یافت، اما نمایندگان شورای عالی صلح افغانستان که در این مذاکرات حضور ندارند می‎گویند که جمع بندی های مذاکرات دوحه به عنوان توافق صلح تلقی شده نمی تواند.

منابع وابسته به طالبان و منابع دپلوماتیک مربوط به کشور میزبان می گویند که این دور مذاکرات تا اندازه یی به توافق ها همراه می‏باشد، زیرا بر اساس گزارشات ارائه شده گویا واشنگتن طی گفتگوها در طول چهار روز در قطر آمادگی نشان داده است که جدول زمان بندی خروج نیروهایش را از افغانستان اعلام کند که به عنوان پاسخ یا تعهد به این تحرک امریکا طالبان تعهد سپردند که کابل تهدیدی برای کشورهای دیگر نخواهد بود و آنان تلاش می کنند تا در قبال این توافق امریکا، القاعده و داعش را از افغانستان دور سازند.

قابل اذعان است که در این دور گفتگوهای چهار روزه طالبان برای خروج نیروهای امریکا یک جدول زمانی شش ماهه را پیشکش کردند ولی نماینده امریکا بر یک جدول زمانی هجده ماهه تأکید دارد.

این چانه زنی ها در حالی ادامه دارد که داکتر عبدالله عبدالله در جریان سفرش به اجلاس مجمع اقتصادی جهانی در شهر داووس طی ملاقاتی که با دبیرکل ناتو داشت، دبیرکل ناتو از ادامه حضور ناتو در افغانستان و مبارزه با دهشت افگنی برای رئیس اجرائیه اطمینان داد.

این در حالیست که براساس اظهارات مسئولان حکومت قطر امکان دارد که دوطرف مذاکره کننده اعلامیه را صادر کنند و نتایج گفتگوها در قطر و تعهدات دوطرف اشتراک کننده در نشست قطر روشن شود.

اما شورای عالی صلح می گوید توافق نهایی به خاطر صلح کار حکومت افغانستان و طالبان است. تمام جمع بندی هاییکه درقطر و سایر نشست ها صورت گرفته است به معنای توافق نهایی نمی باشد.

از جانب دیگر بررسی اوضاع داخلی طالبان بیانی از آن دارد که گروه طالبان صرف به شورای کویته که از طرف ملا هبت الله رهبری می شود خلاصه نمی گردد آنان نمی توانند تصمیم گیرنده باشند و خودشان صلاحیت کاری داشته باشند، بلکه نهادها و کشورهای دیگر از جمله روسیه، ایران، چین و کشورهای عربی نیز در میان طالبان نفوذ دارند، بنابر همین مسایل گفته می شود که تصمیم هیئت طالبان در قطر راه حل معضل کنونی گفته نمی شود که طالبان اظهار کنند و بگویند( کابل دیگر تهدیدی برای امریکا نیست) و به این ترتیب امریکا فکر کند که از شر طالبان خلاص شده است و به اظهارات آنان باورمند شود که گویا دیگر مشکل در مورد طالبان که رفع تهدیدات کابل را ضمانت کند، بحران افغانستان و دردسر طالبان کاملاً رفع شده باشد.

نباید فراموش گردد که طالبان بر علاوه آنکه تهدیدی برای افغانستان گفته می شوند بلکه تهدید نهایت بزرگی برای کشورهای اطراف افغانستان و در مجموع منطقه نیز می باشند، چنانکه این تهدید بزرگ در زمان امارت طالبان کاملاً به اثبات رسید.

ناظرین سیاسی منطقه برداشت شان از تداوم مذاکرات دوحه و قطر آنست که شتاب در برنامه مذاکرات طالبان با امریکا از فشار های پاکستان گفته می شود و این کشور به عنوان ولی نعمت گروه طالبان از چانه زنی ها سود می برد و اکنون نیز انتظار دارد که باز هم با این بازی اش از امریکا امتیاز گیری کند، بنابر آن آنقدر به فکر معضل افغانستان و تأمین صلح در این کشور نیست، بناءً به رهبری افغانستان است که اکنون به تمام صلاحیت تأمین صلح و مذاکرات را بین الافغانی ساخته و دست مداخله گران بیرونی به خصوص زمامداران پاکستان را که همیشه در پی سود جویی اند کوتاه سازد و اقدامات صلح جویانه را در دست خود داشته باشد.

ممکن است شما دوست داشته باشید