روزنامه ملی انیس

تعلیم و تحصیل یگانه راه پیروزی و خاتمه بدبختی ها در کشور

تعلیم همیشه با آرمان های دموکراسی همگانی پیوند نا گسستنی دارد. بدیهی است که به خاطر داشتن یک جامعه با سواد تعلیم نهایت مهم پنداشته می شود و این تعلیم است که فرصت ها را برای افراد جامعه فراهم می سازد تا توانایی ها و استعداد های شانرا تبارز دهند، از سویی هم تعلیم به عنوان وسیله برای تساوی افراد نیز در نظر گرفته می شود.

قابل اذعان است که تعلیم و تحصیل همگانی برای آموختن مهارت های افراد با استعداد و به منظور توانمند ساختن آنها جایگاه ارزشمندتر را در جامعه دارد.

 تنها تعلیم ابزاری است که ارزشهای جدید به وسیله آن به انسان ها منتقل می شود و باعث دگرگونی اجتماع و جامعه می گردد.

روی این اصل نظام های آموزشی در تمام جوامع از اهمیت بالایی برخوردار بوده و دارای کارکرد های مثبت می باشد.به صورت عموم دو نوع نظام آموزشی در جهان موجود است. نظام آموزشی متمرکز و غیر متمرکز، نظام آموزشی متمرکز نظامی است که دولت بیشترین کنترول و نظارت اش را بر آن دارد و تمام برنامه ها و کتاب های درسی چه در سطح مکاتب و چه در سطح تحصیلات عالی تحت نظر نهاد های دولتی قرار دارد.

در نظام آموزشی غیر متمرکز دولت کنترول و نظارت بر تمام برنامه های آموزشی ندارد، بلکه مکاتب و موسسات خود نقش برجسته ای در برنامه های آموزشی و چگونگی آن دارند وتمام ساختار های درسی آنان باید به تصویب یک مجمع تنظیم کننده ملی برسد که در برابر آن نهاد ها مسئول اند.

 باید اذعان داشت که در کشور ما درجه های پوهنتون های دولتی معمولاً معتبر تر و ارزشمندتر از درجه های موسسات تحصیلات عالی خصوصی است که توسط پوهنتون های معین اعطا می گردد، زیرا تصور می شود که این درجه ها با معیار های یک نواخت تضمین شده مطابقت دارند.

 همچنان یک سلسله وظایف معین در حکومت، فقط در دسترس دارندگان درجه های پوهنتون های ملی یا دولتی سپرده می شود که در عین حال توسط اکثر کارفرمایان صنعتی نیز ترجیح داده می شود.همین طور تعلیم وتحصیل در نهادهای دولتی و خصوصی باید به خاطر بلند بردن سطح علمی  وبهبود کیفیت تدریس در کشور با راهکار هایی مؤثر تطبیق و اجرا شود.

با وجود آنکه ازپروسه جدید تعلیمی و تحصیلی درکشور مدت زمان زیاد می گذرد، ولی وضع  تعلیمی و تحصیلی هنوز هم قناعت بخش نیست.

گرچه کمک های خارجی  که در بعضی عرصه های اقتصادی و اجتماعی هزینه شده، کماکان وضعیت را دگرگون ساخته اما این کمک ها شاید زمانی متوقف گردد باید راه های دیگر جستجو گردد تا  بتوانیم کشور را خود کفا سازیم و به سوی خودکفایی آن گام های متین برداریم.

پس ما باید خود دست به کار شویم وبه سوی ترقی وآزادی کامل گام بگذاریم، آزادی کامل زمانی حاصل می شود که ما استقلال اقتصادی داشته باشیم واین مأمول وقتی امکان پذیر است که ما از لحاظ اقتصادی متکی به خود باشیم.

افراد به  خصوص جوانان باید فرصت های بهتری را در زمینه کیفیت تعلیم و تحصیل در نهاد های تحصیلی جستجو نمایند و با شمولیت در نهاد مورد علاقه  خود به  تعلیم و تحصیل خویش بپردازند زیرا یگانه راه ترقی و تعالی جامعه منوط به علم است، با استفاده از علم می توان به بدبختی ها و نا بسامانی های موجود در جامعه خاتمه بخشید و نام کشور خود را در میان سایر دول جهان برجسته تر ساخت.

محمد مسعود صدیقی

ممکن است شما دوست داشته باشید