روزنامه ملی انیس

تشدید خشونت ها روند صلح در کشور را صدمه می زند

با وجود این که پس از امضای توافقنامه صلح میان نمایندگان گروه طالبان و نمایندۀ ویژه ایالات متحدۀ امریکا، زلمی خلیلزاد، امیدواری های زیادی به هدف تأمین صلح و ثبات در این کشور وجود داشت، اما دیده شده است با گذشت هرروز دامنه نا امنی ها در این کشور بیشتر شده ، خشونت ها تشدید یافته و حملات گروه طالبان بر پاسگاه های نظامیان افغان نیز افزایش یافته است، در نتیجه این حملات تعداد زیادی از افراد ملکی نیز جان خود را ازدست داده یا معلول شده اند، تداوم وضعیت موجود خود بیانگر آن است که جنگجویان این گروه کمتر تمایل به صلح دارند و همواره آنها تلاش ورزیده اند از راه جنگ و خشونت بر امتیاز طلبی خویش اصرار ورزند. چنین وضعیتی روند صلح در کشور را صدمه می زند. در این جای شک نیست که هرجنگی نقطه پایانی را به همراه داشته است، اما تا اکنون دیده نشده است جنگ چل ساله در افغانستان نقطه ی پایانی داشته باشد و تا اکنون بسیاری از باشندگان این سرزمین در نقاط مختلف کشور در نتیجه این جنگ خانمانسوز جان های شان را ازدست داده و طعم تلخ یک جنگ فرسایشی و تحمیلی را چشیده اند. تا جای که بسیاری ها در نتیجه ای تداوم جنگ در این کشور معلول و معیوب شده اند و تعدادی دیگری نیز خانه و کاشانه ای خود را گذاشته از روستای به روستای دیگری، از شهری به شهری دیگری ، حتا به خارج از این کشور مهاجرو آواره شده اند. در افغانستان همواره دیده شده است که ما قهرمانان زیادی در میادین جنگ داشته ایم، اما تااکنون دیده نشده است که قهرمان صلح در این کشور کیست؟ بسیاری ها به هدف پاسداری از این خاک جان شان را فدا کرده اند، اما دیده نشده است که نتیجه ای این جان فشانی ها به استقرار صلح و ثبات در این کشور بی انجامد. اگر دیده شده است که صلحی هم در این کشور در مطقع زمانی بوجود آمده، مقطعی و کوتاه مدت بوده است. به گونه ای که دیده شده است پس از گذشت زمان دوباره جنگ و خونریزی در این سرزمین از سرگرفته شده است. همین گونه، دیده شده است که برخی از کشورها به هدف تأمین صلح و ثبات در این کشور در مقاطع مختلف تاریخ دست و آستین برزده اند در حالی که واقعیت این بوده است خود آنها نیز در تشدید خشونت وخونریزی ها در پشت پرده نقش بازی کرده اند، اما در عمل دیده شده است که نتیجه این تلاش ها معلوم نبوده و زوایایی پنهان و آشکار را به همراه داشته است. بنابراین گفته می توانیم که تأمین صلح توسط دیگران در این کشور امکان پذیر نیست، و اگر صلحی هم بیاید، مقطعی بوده و آغاز دوباره ای جنگی را به همراه دارد. از این رو، گفته می توانیم صلح واقعی در این سرزمین زمانی می تواند بوجود آید تمام طرف های درگیر و دخیل در جنگ از جنگ دست کشیده به هدف تأمین صلح در این سرزمین باهم متحد شده برای ساختن این سرزمین دست به دست هم دهند. در این صورت است که امکان دست یابی به صلح در این کشور میسر خواهد شد.از طرف دیگر، تأمین صلح و ثبات در این کشور نیاز به وحدت نظر رهبران جریان های سیاسی و حکومت دارد، در صورتی که این رهبران از منافع شخصی، گروهی خویش نگذرند و منافع ملی را که می تواند خیر و صلاح مردم افغانستان در آن باشد، برآن ترجیح ندهند، تأمین صلح وثبات در این کشور دشوار خواهد بود. اما با تأسف تا اکنون دیده می شود که این رهبران حاضر نیستند از منافع خویش به هدف دست یابی به منافع ملی بگذرند و همواره منافع ملی را قربانی منافع شخصی و گروهی خویش ساخته اند. این عدم وحدت نظر آنها و نبود یک پارچه گی میان آنها سبب شده است که با گذشت هرروز موضع دشمن نسبت به گذشته قوی تر شود، از این رو، لازم است که این رهبران تلاش ورزند تا بیشتر از این وقت را به هدر نداده به هدف تأمین صلح وثبات در این کشور دست به دست هم دهند تا به این ترتیب بتوان به جنگ و خونریزی خاتمه داد و باشندگان این سرزمین که از مدت هاست تشنه صلح و آرامش اند، به ندای آنها لبیک گفته شود. از طرف دیگر، دیده شده است که تلاش ها برای صلح در بیرون از کشور نمی تواند ثمری را در پی داشته باشد، از این رو، گفته می توانیم در صورتی که طرفین درگیر خواهان دست کشیدن از جنگ و خشونت و پذیرفتن ندای صلح اند، پس باید روی این موافقت نمایند تا باهم در داخل کشور به گفتگو پبردازند تا بتوانند در فضای بدور از هرنوع مداخله بیرونی ها باهم به گفتگو پرداخته و برای دست یابی به صلح از شدت خشونت ها کاسته، به برقراری آتش بس تن دهند، به این ترتیب برقراری آتش بس در میان طرفین میتواند یک بستری اعتماد را بوجود آرد و طرفین درگیر در یک فضای اطمینان بخش خواهند توانست باهم به مذاکره و گفتگو پرداخته و راه حلی را جستجو نمایند. تجارب گذشته این را نشان می دهد که تا اکنون هیچ کشوری بدون درنظر داشت منافع خود، در قضایای این کشور پای خود را دخیل نساخته است، بلکه دیده شده است بسیاری از این کشور ها با دخیل شدن در قضایای کشور بیشتر دنبال منافع خویش بوده اند. همه گروه ها و جریان ها در داخل کشور این را بدانند که جنگ و بی ثباتی جزویرانی و تباهی چیزی دیگری را به مراه ندارد، پس چه خوب خواهد شد که آنها دست به دست هم دهند تا جلوخونریزی در این کشور گرفته شود و نگذارند بیگانگان به هدف تأمین منافع شان در این کشور دست به مداخله زده و آنها را به جان هم اندازند ، به این ترتیب آب را گل آلود نموده ماهی بگیرند. صلح واقعی زمانی می تواند در کشور تأمین گردد که ندای صلح خواهی از حنجره واحد بلند شود، اما در صلح خواهی نمی تواند چند صدای و کوشش های جداگانه نتیجه دهد. این را نباید ناگفته گذاشت افغانستان امروز درعمق بحران قرار دارد، این مسئولیت و رسالت رهبران سیاسی است دست به دست هم داده و روی تشکیل یک حکومت همه شمول باهم کار نمایند تا باشد این به حران را به خوبی مدیریت نمایند.
عبدالحلیم باخرد

ممکن است شما دوست داشته باشید