روزنامه ملی انیس

تجلیل از حماسه بی بدیل مردم مروری بر صفحه زرین  تاریخ کشور است

آزادی برای انسان ازجمله حقوقی محسوب می گرددکه به هیچگونه بدیلی قابل معاوضه نمی باشد.یکی از عنصر ضروری ،جوهر،عزت ،اعتبار ونیازمندی انسان در زند گی اش برخورداربودن ازنعمت آزادی است. انسان موجودیست اجتماعی و وابسته به امرار حیات در اجتماع؛  انسان بدون داشتن آزادی موجود متحرکیست علیل ناتوان، و فاقد صلاحیت در امور زند گی. بدین منظور انسان که فطرتاً عنصر آزادی را درخود نهفته دارد، هیچگاه نمی گذارد دست ستم گلویش را فشاردهد ویا اشخاصی حریم آزادیش را محدود نماید. اینجاست که انسان همیشه با ناملایمات زند گی دست وگریبان بوده و با حوادث گونه گون در ادوار زمان مواجه و در حال کار زار می باشد. بنابرین هجوم غول آسای قشون سرخ شوروی برحریم کشور مادرسال ۱۳۵۸، زنگ تهدید آزادی مردم اصیل ما را به صدا در آورد. در سراسر کشور حالت رکود، وحشت و دهشت حکم فرما گردید. نیروی متجاوز با بربریت کامل می خواست مردم این سرزمین را به بندو اسارت درآورد ه  چون افزار جنگ درپیشبرد اهداف شوم خودبه طرف رودبار خلیج ، از آن استفاده نماید.بدین ترتیب قشون سرخ که کشور های غربی به خصوص ایالات متحده امریکا از نامش هراسان بود، باحرکت خشم آور به کشور ما هجوم آورد. می پنداشت که ازین طریق دسترسی به آب های گرم برای شان سهل خواهد بود. بنابرین افغانستان راازخود واشغال شده فکرکرده ستراتی‍‍ژی سرعت خودرا به کشور های خلیج به بررسی گرفته بود. اما خوشبختانه ملت غیور ما،بادرک اوضاع دریک حرکت دستجمعی وگسترده، در مقابل دشمن با تصمیم واحد و هدف مشترک به پاخاستند. در حالی که مردم ما دریک صف با دستان خالی وسلاح خود ساخته ،  قرار داشت. صف مقابل با مدرن ترین سلاح عصر مجهز بودوباهم دیگر رویاروی آماده یک جنگ تحمیلی شدند. ولی از نظر معنوی ملت افغان با انتخاب دوراه تعالی: غازی وفاتح شدن درراه جهاد و یا کسب درجه شهادت، مسیر مبارزه را معین ساختند.  با این عزم آماده ایثار و قربانی شدند. با گذشتن از جان مال و تمام هست و بود زند گی و به امید این که مقام مقدس آزادی را از دست ندهند، آماده از خود گذری شدند. ازجانب دیگر ازکمک های اقتصادی وتسلیحاتی کشورهایی که خودرا درمعرض خطرنابودی ویا آبروریزی می دیدند، نباید انکارکرد.آنان بامهیاساختن تسهیلات اقتصادی ونظامی به مردم افغانستان ، خواستند مردم ماراسپرفولادین دربرابرهیولای کمونیزم قراردهند.تاازین طریق به آبادی وتأمین امنیت درکشورشان پرداخته باشند. ازجانبی هم درمجامع ملل سنگ کمک وهمکاری رابه مردم افغانستان درسینه بکوبند. دشمن گرچه با انواع سلاح مدرن مجهز، ولی در معنویت بدون انگیزه بود. هنگام هجوم با هدف نامعلوم، هر لحظه با انواع ترس و هراس از کشته شدن، روح وروان شان تضعیف وپژمرده گردیده بود.  روی این ملحوظ می کوشیدند تا در مقابل مبارزان مسلمان مقابل نشده تازنده بمانند. در حالی که در قساوت و بیرحمی، زبان زد عام و خاص در جهان بودند. با آن هم نتوانستند جلو مقاومت مردم غیور و آزادی خواه افغان را بگیرند. در این قیام ومقاومت ملت افغان بیشتر از صدهاهزار شهید ، معلول، معیوب و یتیم به جاگذاشت. زیر بناهای اقتصادی سیاسی و اجتماعی را در راه پاسداری از حریم مقدس وطن از دست داد. ولی با کمال افتخار عرصه مبارزه را، بر حریف خونخوار جهانی تنگ ساخت.مردم کشور با هدف مشترک، عزم آهنین و رزم بی بدیل، توانستند روان ارتش سرخ زمان را تضعیف و روحیه عناصر ملحد را، در هم بکوبند. جهادمردم افغانستان علیه تجاوزارتش سرخ یک رخداد ماندگار وافتخارآفرین درتاریخ کشور میباشد. دراین رخداد مردم مجاهد باهمت بلند وایمان راسخ تمام معادلات ابرقدرت وقت را برهم زده وجغرافیای سیاسی منطقه را تغییر دادند . هرچندکه دشمنان مردم کشور پاره ای ازآرمانهای جهاد مردم ما را مورد دستبردقراردادند اما شهامت وفداکاری مردم ؛ شهادت و آوارگی  میلیونها تن ، نمایانگراوج فداکاری وخودگذری مردم این سرزمین میباشد. لذا بی تفاوت گذشتن ازکناراین شهامت تاریخی اهانت به تمام مردم کشورخواهدبود. بناءً یاد بود از پیروزی جهاد، حرمت گذاری به مقام والای مجاهدین واقعی است، که تا آخرین رمق حیات پای از گلیم خاک مقدس و مقاومت برحق، برنداشتند، تا اسیر دام گستران اجنبی نگردند.  باذوق سرشار از باده ناب آزادی، قطره قطره خون پاک خود را در گوشه و کنار خاک مقدس وطن نثار کردند. تا در فش آزادی را برآخرین قله بلند میهن به اهتزاز نگهدارند.  باید یاد آورشد که با گذشت چند ماه وسالی در فضای صلح و ثبات، نباید همه سختی و رنج  آلام گذشتۀ  مردم خود را، نادیده گرفته هجوم قوای اشغالگر رابه باد فراموشی بسپاریم.بزرگترین ویژگی یک مجاهد آن است که  هرگز اسلام و جهاد را از یاد نبرده همیشه در خط دفاع از کشورومردم اش باشد.زیراهستند فراوان از راه رسیدگانی که نه از زحمات جهاد خبردارند و نه از مصایب و حماسه های مردم چیزی می دانند.  از آن رو جهاد و مجاهد را تکفیر می نمایند تا خود برگوشۀ ازگلیم قدرت پرسه زنند. روزی که مردم غیورو مجاهدباپای برهنه وشکم گرسنه  در میان آتش و خون از  سرزمین آبایی شان دفاع می کردند،بودند زمامداران نازدانه واریکه دارانی که میدان نبرد وسنگردفاع ازخاک، ننگ وناموس وطن را رهاکردند وروانۀ آسایشگاه های کشورهای غربی شدند. تازمانی که مردم کشوروداروندارشان درشعله های جنگ می سوخت آنان جرئت همکاری و برگشت رانداشته ،میهن وهموطنان خودرا به فراموشی سپرده بودند. اما برهنه پایان این خاک بودند که با قربانی جان ، مال وهستی خود این سرزمین را پاسداری کردند.  باوصفی که در این راه با فراوان توطئه ها دست و گریبان بودند وکاروان بزرگ از شهدای خونین کفن را برجا گذاشتندتا به منزل مقصودرسیدند. ما باید با تجلیل از روز های ملی و تاریخی خود، همیشه یاد بود بزرگمردان و شهیدان راه آزادی را، در خاطره ها زنده نگهداریم . تا نسل های آینده کشور با آگاهی  از جانفشانی فخرآفرین  نیاکان غیور و مطالعه تاریخ کشور خود، درس آزادی و آزادی خواهی را بیاموزند و در تضمین زندگی با سعادت هموطنان خود،درهرلحظۀ زمان بکوشند.

ن- «فروتن»

ممکن است شما دوست داشته باشید