روزنامه ملی انیس

تب یا Fever در اطفال

تب به افزایش درجه حرارت بدن در واکنش به یک محرک پتالوژیک گفته میشود. انجمن داکتران کالج ایمرجنسی آمریکا (ACEP) یک پالسی کلینیکی را برای اطفال تب دار منتشر نمود که در آن درجه حرارت مقعدی مساوی و بزرگتر از ۳۸ درجه سانتی گراد (۱۰۰٫۴ درجه فارنهایت) را بعنوان گسترده ترین تعریف برای تب بکار برده است.

عوامل مولد تب Pyrogens :

تب بوسیله عوامل تولید کننده Pyrogen تحریک میگردد. باکتری ها، فنگس ها، ویروس ها، آفات خبیثه، تشوشات نسج منضم، ادویجات مشخص و تروما ممکن به شکل endogenous یا داخلی باعث تولید عوامل تب زا شوند.

Pyrogenهای داخلی معمولی شامل انترلوکین ۱ (IL-1) ، فکتور نکروز تومور (TNF) و انترفرون اند. اخیرا یک گروپ جدید عوامل تب زا داخلی تشریح شده اند که عبارتنداز: IL-6, IL-11، فکتور نهی کننده لوکیمی ، فکتور CNTF(cilliary neurotropic factor) و Oncostatin-M

عوامل تب زای خارجی شامل لیپوپولی سکرایدها، انتیروتوکسین ها و اگزوتوکسین ها میباشند.

تب ممکن است به نفع بدن نیز باشد به این مفهوم که باعث افزایش میکانیزم های دفاعی عضویت میزبان، تقویت وظایف ایمونولوژیک و نهی رشد برخی میکروب ها گردد. که با اینحال شواهد مستندی بر ضد استفاده از ادویه ضد تب در دسترس نمیباشد. تب در اطفال باعث افزایش خطر تشنج یا اختلاج ناشی از تب ( Fibrile seizure) شده و ازینرو باید محتاطانه با آن برخورد نمود. تب بالاتر از ۴۱٫۵ درجه سانتی گراد بنام Hyperpyrexia یادشده و ایجاب تجویز تداوی تهاجمی ضد تب بخاطر ریسک بمیان آمدن تخریب غیر قابل برگشت اعضا را مینماید. استامینوفن ، NSAIDs و استروییدها از جمله ادویه ضدتب موثر بشمار میروند.

تداوی و منجمنت تب:

تاریخچه طبی ، معاینه فیزیکی و بررسی های لابراتواری مورد ارزیابی قرار گرفته تا یک تشخیص برای سبب تب بدست آید.

در صورت موجودیت انتانات ، تداوی بالخاصه صورت پذیرد.

تداوی عمومی Pyrexia عرضی و حمایوی میباشد. اکثر اطفال بزرگتر از دوماه تا زمانیکه درجه حرارت بدن شان به ۳۸٫۵ درجه سانتی گراد میرسد کاملا راحت و آرام بنظر میرسند.

درجه حرات معقدی بین ۳۸٫۲ -۳۹ درجه سانتی گراد نیاز به تداوی با ادویه ندارد. طفل باید توسط لباس های زیاد پوشیده نشده و در محیط نسبـتآ سرد و هوای آزاد قرار داده شود.

درجه حرارت زیادتر از ۳۹ درجه سانتی گراد و کمتر از ۴۱٫۲ درجه سانتی گراد نیاز به توصیه استامینوفن (پاراستامول) بحیث دوای خط اول بمقدار ۱۵ ملی گرام فی کیلوگرام فی دوز دارد این مقدار میتواند هر ۴ ساعت تکرار گردد. از ایبوپروفین و Nimesulide میتوان بحیث خط دوم ضد تب استفاده نمود. Nemusulide نباید در اطفال کمتر از ۶ ماه استفاده شود این دوا ممکن سبب افزایش گذری و بدون اعراض انزایم های کبدی شده ، بنابراین همراه با سایر ادویه هیپاتوتوکسیک یا حالاتیکه که کبد متاثر است ، یکجا تجویز نگردد.

بدن طفل ممکن با ملایمت و آرامی ماساژ داده شده تا اینکه اوعیه جلدی متوسع شده و حرارت بدن پراکنده و پخش گردد.

هایدروتراپی ( تداوی با آب) : استطبابات تربندفوری با آب شیرگرم شامل تب توام با هزیانات ، تب همراه با تشنج یا تب بلندتر از ۴۱٫۱ درجه سانتی گراد میباشد. پاراستامول را باید ۳۰ دقیقه پیشتر از تربند کردن استفاده نمود.در Heat stroke ( گرما زدگی) نیاز به تربند کردن با آب سرد میباشد. یک حوله یا پارچه جاذب باید در آب مغطوس و آب آن فشرده شده و بالای پاها ، تنه و پیشانی طفل گذاشته شود. هایدروتراپی باید تا زمانیکه درجه حرارت بدن به ۳۸ درجه سانتی گراد کاهش یابد ادامه داده شود. مراقبت جدی باید از علایم حیاتی طفل به عمل آید.

Heat hyperpyrexia( افزایش شدید درجه حرارت ناشی از گرما) : زمانیکه درجه حرارت بدن زیادتر از ۴۱ درجه سانتی گراد افزایش یابد باید بدون تاخیر بیشتر برای جلوگیری از تخریب غیر قابل ارجاع مغز طفل ، قسمت پایین تراز عنق در بین آب سرد فرو برده شود. به والدین باید اطمینان خاطر داده شود که این اقدامات موثر میباشد. حمام با آب فوق العاده سرد باعث انقباض قابل توجه اوعیه نمیگردد. درجه حرارت مقعدی بدن باید بشکل متوالی ثبت گردد و زمانیکه درجه حرارت به ۳۸ درجه سانتی گراد سقوط نمود هایدروتراپی متوقف گردد.

هایدریشن: ضرورت مایعات بدن بمیزان ۱۰% به مقابل افزایش  هر یک درجه سانتی گراد افزایش میابد. بنابراین اطفال تب دار ضرورت به مایعات زیادتر دارند.

رنجوریار دکتور سید ذبیح سیفی

ترینر متخصص امراض داخله اطفال

ممکن است شما دوست داشته باشید