روزنامه ملی انیس

تا زمانی که تغییرات اساسی در ساختار فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مردم  افغانستان به وجود نیاید اعاده حقوق زنان مشکل به نظر می رسد

خشونت علیه زنان یک معضل حاد اجتماعی در افغانستان است و با وجود تلاش های دولت ٬فعالان مدنی و نهاد های حراست از حقوق بشری و حقوق زنان٬هنوز تا رسیدن به نقطه مطلوب که همانا کاهش انواع خشونت علیه زنان در کشور است،فاصله زیادی وجود دارد.

در روز های گذشته ازروز جهانی منع خشونت علیه زن در کشوربا برگزاری گردهمایی ها و همایش های بزرگ تجلیل شد و حرف های دلگرم کننده برای کاهش خشونت علیه زنان ومهار کلی این پدیده نامیمون در کشوربیان شد و شنیده‌شد.

در افغانستان که چهل سال جنگ، روان مردم را آشفته کرده است و باعث بروز انواع مشکلات روانی و اجتماعی برای مردم شده است٬ خشونت علیه زنان به یک واقعیت تلخ وانکار ناپذیر در جامعه ما مبدل شده است.

در وجود ناهنجاری های ناشی از جنگ خشونت علیه زنان در جامعه ماچنان رشد کرده است و همگانی شده است که ارقام نهاد های معتبر حراست از حقوق زنان نمایانگر آن است که زنان حتا در درون خانه های شان مصون نیستند٬در حالی که خانه، امن ترین نهاد اجتماعی است مگر هشتاد فیصد از زنان افغانستان با انواع خشونت های خانوادگی مواجه اند.

با آن که کنوانسیون جهانی رفع تبعیض علیه زنان و همچنان قوانین کشور، خشونت علیه زنان را منع می کند، اما با آن هم تبعیض علیه زنان به صورت گسترده در افغانستان وجود دارد.

لت و کوب در درون خانواده ها توهین ، ازدواج های اجباری و تجاوز جنسی ٬قتل٬وادار کردن به فحشا٬٬محروم کردن از حق میراث٬ خشونت های اقتصادی و… مواردی ازخشونت های رایج علیه زنان در افغانستان است.

حتا نهاد های امنیتی که مؤظف به تطبیق قانون اند٬نهاد های عدلی و دستگاه قضایی که باید عدالت را تطبیق کنند٬به زنان قربانی خشونت ها به دیده  بد و حقارت آمیزنگاه می کنند.

بدتر ازهمه٬ هستند نهاد هایی که برای تأمین حقوق زنان در کشور فعالیت دارند و هزینه های بالا از کشور های بیرونی برای این مقاصد دریافت می کنند خود دید منفعتی و ابزاری از حقوق زنان دارند و بیشتر برای تبلیغ خود و منافع اقتصادی خود فکر می کنند.

در حالی که در اینجا تعهد ملی و انسانی یک بحث محوری است و حقوق زنان نباید به گونه سمبولیک و ابزاری مطرح‌شود.

مشکل زنان در اجتماع افغانی همین است که هنوز هم نسبت به زنان دید قبیله‌یی ومرد سالاری و جود دارد٬ کمبود سواد دینی و معاصر٬موجودیت عرف های نا پسند و این که٬ زنان خود از حقوق شان در روشنایی احکام قرآن٬ شریعت و قوانین معاصر آگاهی ندارند به مشکلات زنان در کشورافزوده است و تا زمانی که زنان خود آگاهی کسب نکرده اند حقوق شان را در چوکات قرآن٬شریعت و قوانین معاصر جستجو نه کنند و تازمانی که ما به رعایت حقوق زنان به حکم قرآن ٬شریعت و قوانین جاری کشور عمل نه کنیم تا زمانی که منابربه گونه گسترده برای بیان حقوق زنان فعال نشوند وعرف و سنن نا پسند را مغایر باارزش های دینی بیان نکنند و رسانه ها چگونگی رعایت حقوق زنان را ترویج نکنند٬ تا زمانی که تغییرات اساسی در ساختار فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مردم  افغانستان به وجود نیاید اعاده حقوق زنان مشکل به نظر می رسد.

 ا-ب

ممکن است شما دوست داشته باشید