روزنامه ملی انیس

تأمین صلح تنها با برقراری آتش‌بس امکان پذیر است

انجام مذاکرات هجده‌ماهه زلمی خلیلزاد با طالبان و امضای توافقنامه صلح با این گروه نیز در دهم ماه حوت سال گذشته، به مثابه مقدمه بر بازگشت سربازان امریکایی از افغانستان تلقی می‌شود. در آن توافقنامه، خروج سربازان خارجی یکی از موارد بسیار مهم مورد توافق طرفین مذاکره گنجانیده شده است. بخشی از دلایل خروج نیروهای امریکایی از افغانستان برآمده از تعهد امریکا به توافقنامه صلح قطر است.ازجانبی خروج سربازان امریکایی از افغانستان، نمی‌تواند بیرون از مسایل مربوط به انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده تحلیل و ارزیابی شود. نظربه پیمان امنیتی میان کابل و واشنگتن، نیروهای امریکایی حداقل تا سال ۲۰۲۴ باید در افغانستان حضور داشته باشند. درصورت خروج این نیروها بی‌اعتنایی آشکاری به پیمان امنیتی امریکا با افغانستان می باشد.درحالی که پیمان امنیتی با یک دولت منتخب و مشروع و همسو با امریکا منعقد شده و آن طرف توافقنامه صلح با گروهی به امضا رسیده است که ۱۹ سال با امریکا درگیر جنگ بوده وازجانب دیگر برنامه‌های دولت‌سازی و دموکراسی‌سازی در افغانستان را با چالش جدی مواجه کرده است. ازجانبی هم مارک اسپروزیردفاع امریکا، به تازگی گفته است: «خروج ۸ هزار سرباز امریکایی از افغانستان تا پیش از برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری در امریکا، تنها یک گزینه است؛ اما گزینه بسیار قوی نیست.»قرار است شمار نیروهای امریکایی در افغانستان، تا ۸۶۰۰ تن کاهش یابد. جدول زمانی‌ای که ما در اختیار داریم، برای ماه می سال آینده تنظیم شده؛ اما این جدول زمانی بربنیاد پیشرفت چیزهای مشخص شده، فرض شده است.» این در حالی است که روزنامه نیویارک تایمز، گزارش داده که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، قصد دارد تا نیروهای امریکایی را به گونه کامل پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری این کشور، از افغانستان خارج کند.ترامپ در یک نشست خبری، گفته است: ما ۱۹ سال است که در افغانستان استیم، من فکر می‌کنم این کافی است، ما هر وقت خواسته باشیم می‌توانیم به آن جا برگردیم. رئیس جمهور امریکا می‌گوید، نیروهای کشورش در افغانستان به‌عنوان نیروی پولیس وظیفه انجام می‌دهند و وقت آن رسیده که این مسئولیت را خود افغان‌ها به‌دوش گیرند.او خواهان برگشت همۀ سربازان امریکایی به کشورشان است، اما گفته است که وضعیت درافغانستان را به‌دقت نظارت خواهند کرد و در صورت نیاز قوی‌تر از پیش‌ برخواهند گشت. اگر نیاز به برگشت قوای امریکایی به افغانستان باشد، آنان به صفت «رزمندگان و مبارزان» اعزام خواهند شد، نه نیروی پولیس. ترامپ در آستانۀ انتخابات ریاست جمهوری که خود نامزد حزب جمهوریخواه در آن است، تلاش دارد تا وعدۀ انتخاباتی سال ۲۰۱۶ اش مبنی بر پایان دادن جنگ افغانستان و برگرداندن سربازان امریکایی به کشور شان را جامۀ عمل بپوشاند.مقام‌های ارشد نظامی در روزهای آینده، ترامپ را از یک جدول زمانی برای خروج نیروهای این کشور از افغانستان، با خبر خواهند کرد. دونالد ترامپ قصد دارد تا نیروهای امریکایی را پیش از برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری، از افغانستان بیرون کند تا مبارزات انتخاباتی‌اش قوی‌تر شود. طبق موافقت‌نامۀ ایالات متحده و طالبان در ماه فبروری، تمامی نیروهای ایالات متحده ظرف چهارده ماه در بدل تعهدات امنیتی طالبان از افغانستان بیرون خواهند شد. بر اساس این موافقت‌نامه، ظرف ۱۳۵ روز تعداد نیروهای امریکایی به ۸۶۰۰ خواهد رسید. کاهش خشونت، مبادلۀ زندانیان میان طالبان و حکومت افغانستان و آغاز مذاکرات بین افغانان از شرط‌های دیگر پیش از خروج نیروهای بین‌المللی از افغانستان است. برخی تحلیل گران سیاسی به این باوراندکه امریکاباید به جای طالبان بر پاکستان فشار وارد کند تا طالبان را برای مذاکره بین‌الافغانی و برقراری آتش‌بس قانع سازد. از آنجایی که تمامی پایگاه‌های نظامی، شوراها و خانواده‌های رهبران طالبان همه در پاکستان اند، اسلام آباد بر آنان نفوذ گسترده دارد. قابل تردیدنیست که گروه طالبان، سازمان استخباراتی و حکومت پاکستان باهم روابط نزدیک دارند. با پذیرفتن رابطۀ طالبان با حکومت و استخبارات پاکستان می‌توان بحث صادقانه در مورد آیندۀ افغانستان داشت. برخی عناصر در پاکستان طرفدار ایجاد ثبات در افغانستان اند، بدون شک بعضی از پاکستانی‌ها در نهادهای امنیتی آن کشور وجود دارند که این علاقمندی را نداشته و می‌خواهند به حمایت خود از گروه های طالبان در افغانستان ادامه دهند. برخی هابه این نظراندکه طالبان بر روی کاغذ بر قطع رابطه با القاعده و داعش تعهد خواهند کرد، اما طالبان در عمل توان و تمایل واقعی برای برآورده شدن اهداف ضد تروریستی امریکا را نخواهندداشت. تلاش هایی که اکنون برای حل سیاسی مسئله افغانستان به گونه غیررسمی جریان پیداکرده است، زمینه رامساعدخواهد ساخت تاقدرت های بزرگ ومنطقوی روی جستجوی راه حل مسایل سیاسی افغانستان همکاری نمایند. ضروراست تا دولت به گونه مستقیم شامل مذاکرات باطالبان گردد.همچنان باید طالبان برای گفتگوهای بین‌الافغانی حاضر شوندو دولت نیزآمادگی حضور در این گفتگوها راخواهدداشت. افغان‌ها باید میان خود مشکل‌شان را حل کنند، درغیرآن امریکا و هر کشور دیگری این مشکل را حل کرده نمی تواند. اگر طالبان صلح می‌خواهند باید بدانند که صلح تنها با برقراری آتش‌بس عمومی در کشور امکان پذیر است. اگرچه نمی‌توان انکار کرد که توقف کامل و دایمی خشونت‌ و جنگ، استقرار یک آتش‌بس پایدار و فراگیر، با چالش احتمالی فرماندهان نظامی طالبان رو به رو است برهمین مبنی است که گفته می شود این گفتگوهای صلح پایان جنگ برای مردم و دولت افغانستان نخواهدبود.اما امیدرسیدن تدریجی به یک صلح سراسری درکشوررا میان مردم بذرخواهد کرد.

ن. فروتن

ممکن است شما دوست داشته باشید