روزنامه ملی انیس

به مناسبت صدمین سالگرد استقلال کشور؛ مطبوعات از استرداد استقلال تا امروز

سید محمود راد

بخش سوم 

در این برهه از زمان نشریات جدیدی مانند روز نامه هیواد در ۱۳۳۸ خورشیدی به زبان پشتو به نشرات آغاز کرد. به تعقیب آن نشریه کابل تایمز در ۱۳۴۱ به زبان انگلیسی به نشرات پرداخت. در سال ۱۳۵۷ خورشیدی که کودتای نظامی به رهبری حزب خلق به وقوع پیوست، نظام مطبوعاتی کشور هم به شدت تغییر پیدا کرد فقط و فقط اندیشه ها و آرمان ح.د.خ.ا منعکس و نشر می گردید و‌لیکن سانسور بر مطبوعات حاکم بود با اعلام نشر مصالحه ملی از جانب حکومت داکتر نجیب الله تا حدی قوانین حاکم بر مطبوعات نیز در کشور تغییر کرد و نشرات آزاد و خصوصی به میان آمدند که می توان از نشریه های اخبار هفته سباوون، پلوشه جریده پیکار، جریده یاحق، جریده سلام و جریده قلم را نام بُرد. بعضاً جراید در این دوران منتقد حکومت نیز بودند که از منظر تاریخ مطبوعات دوران نسبتاً خوبی به شمار می رفت. مطبوعات با سقوط حکومت داکتر نجیب الله و پیروزی مجاهدین کمرنگ گردید ولی با وجود جنگ های تنظیمی و تحمیلی در کشور، نشرات دولتی و آزاد کماکان وجود داشت که از جمله نشریه های پلوشه، صبح امید، بالاحصار و نشریه شهر به نشرات می پرداختند و نشرات حکومت مجاهدین نشریه میثاق خون، پیام مجاهد، شهادت و نشریه مردم و مجاهد بود، نشرات شان ادامه دادند. با آمدن حکومت طالبان مطبوعات به کلی سقوط کرد صرفاً نشرات دولتی که به نام: شریعت ارگان نشراتی حکومت طالبان بود و در پهلوی آن نشریات مثل: انیس، هیواد، در کابل و اتفاق اسلام در ولایت هرات نشرات داشتند. رادیو شریعت که اهداف و برنامه های خاص طالبان را منعکس می کرد، وجود داشت. با فروپاشی نظام طالبان و آمدن اداره مؤقت در ۱۳۸۰ خورشیدی، قانون مطبوعات به تأسی از حکم ماده ۳۱ قانون اساسی سال ۱۳۴۳ هـ .ش و رعایت ماده نزدهم میثاق بین المللی حقوق بشر به منظور تأمین حق آزادی فکر و بیان و تنظیم مطبوعات در کشور طی نه فصل و ۴۵ ماده از سوی وزارت اطلاعات و فرهنگ به توشیح رئیس اداره مؤقت رسید که به تأسی از آن صدها نشریه، اعم از روزنامه، هفته نامه، ماهنامه گاهنامه و سالنامه و رسانه های صوتی و تصویری درسراسر کشور به نشرات پرداختند. برعلاوه فعالیت مؤسسات نشراتی و فرهنگی در سراسر کشور رونق  قابل ملاحظه یی کسب کرد. قانون مطبوعات تعدیل و بنام قانون رسانه های همگانی در حمایت از ژورنالیستان و خبرنگاران و فعالیت رسانه های نوشتاری صوتی تصویری و شبکه های کیبلی و سایت های انترنتی و شبکه های اجتماعی در سراسر کشور غرض تنویر اذهان مردم به فعالیت آغاز کردند. قانون رسانه های همگانی دوبار تعدیل و مقرره طرز تأسیس رسانه های خصوصی بعد از توشیح ریاست جمهوری اسلامی افغانستان مرعی الاجرا گردید. کمیسیون های پنج گانه که هر کدام به تأسی از قانون رسانه های همگانی
 مقرره طرز تأسیس رسانه های خصوصی، قانون دسترسی به اطلاعات در حمایت از خبرنگاران و ژورنالیستان و سایر دست اندرکاران رسانه و مطبوعات نقشی مهم را در تأمین حق آزادی و مطبوعات به منصه اجرا قرار دادند. قانون رسانه های همگانی در منطقه بی نظیر بوده و این قانون آزادی عام و تام به مردم افغانستان داده است تا با پیروی از این قانون در حمایت و بالندگی رسانه ها و نهادهای فرهنگی توجه نمایند.

ممکن است شما دوست داشته باشید