روزنامه ملی انیس

به مناسبت روز جهانی کودک؛ کودکان وارثان و آینده سازان کشور اند درحمایت و تربیت آنان نباید کوتاهی صورت گیرد

شانزدهم میزان مطابق هشتم اکتوبر مصادف است به روز جهانی کودک، عضوی از اعضای خانواده که او را وارث و آبادگر آینده در کشور و در اجتماع معرفی می کنند و حمایت و تربیت دوران کودکی این عضو جامعه را به والدین و مواظبت او را در عرصه اجتماعی آموزش و پرورش به عهده زمامداران و مسئولان حکومت وانمود می سازند.

اما بروز حوادث ناگوار ناشی از جنگ و ناآرامی و تا اندازه کم توجهی و بی مهری مسئولان امور کشوری این آینده ساز کشور بعد از پا نهادن در میان اجتماع و کنجکاوی برای دریافت شرایط زندگی در داخل جامعه، دچار نابسامانی ها و سرگردانی ها خواسته و ناخواسته می گردد، به خصوص کودکان و اطفالی که بالاثر حوادث و رویدادهای ناشی از جنگ پدر و رئیس خانواده خود را از دست می دهند، اندوه فراوانی به سراغ شان می آید و بر مشکلات آنان در همین دوران کودکی فزونی می بخشد.

به هرحال و به هر صورت، از روز جهانی کودک این نونهال پرثمر آینده کشور در سرزمین جنگ زده مان در حالی بزرگداشت به عمل می آوریم که بر اساس ارقام ارائه شده از طریق سازمان ملل متحد به تعداد ۳۵۰۰ تن از کودکان در همین دوسه سال اخیر شهید و زخمی شدند و اضافه از سه میلیون از این کودکان نسبت مشکلات خانوادگی به کارهای شاقه و بالاتر از توان شان مصروف اند، تا به عنوان نان آور خانواده خود که سرپرست ندارند یا اینکه بزرگ خانواده را که پدر است در اثر حوادث ناگوار جنگ از دست داده اند و امروز در عالم بیچارگی از صبح تا شام در کوچه و بازار مصروف آب فروشی، پلاستیک فروشی و یا اینکه در فابریکه ها کارهای شاقه را انجام می دهند تا برای خانواده بی سرپرست خود یک لقمه نان و غذایی شانه روزی را تهیه نمایند.

تعدادی از همین کودکان در عین زمانی که مصروف بدست آوردن غذای ناچیزی برای خانواده می باشند لحظاتی از ساعات زندگی و روزگار خود را برای آموزش علم و دانش سپری می کنند و به مکتب نیز می روند و بعد از درس مکتب به کار روزانه مصروف می شوند تا خانواده خود را حمایت و کمک کنند.

تذکار زندگی روزانه کودکان خانواده های بی بضاعت و خانواده هایی که سرپرست ندارند در حالی صورت می گیرد که مسئولان وزارت کار و امور اجتماعی در بررسی های شان مبنی بر رفع مشکل کودکان و اطفال بی سرپرست و خیابانی که بالاثر نیازمندی های اقتصادی که اکثر شان نان آور خانه می باشند، و مصروف کار های شاقه، فروش خریطه های پلاستیکی و عمل گدایی می باشند و آمار متفاوتی از موجودیت این کودکان ارائه می دارند و در راپور های که قبلاً این وزارت از این کودکان ارائه نموده است اضافه از سه و نیم میلیون کودک شامل این راپور می باشند که باگذشت هر روز به حجم این قشر سرگردان افزایش به عمل می آید.

اما براساس برداشت و عقیده کارشناسان عرصه اجتماعی ارائه کم و اضافه این راپورهای مورد بحث و بررسی نیست، اما باید آشکار گردد که مقصر و عامل این همه رویدادها و خلاف ورزی هایی که در قبال کودکان صورت می گیرد کدام نهاد ها می باشند و چرا راهکار های نجات این قشر ضعیف سراغ نمی گردد.

این در حالیست که با بروز مشکلات ناشی از جنگ های تحمیلی و عدم دسترسی مردم به کار و شغل کمتر میسر است، بناءً ارقام جدیدی که از طریق نهاد های مسئول از جمله سازمان ملل متحد و وزارت کار و امور اجتماعی ارائه کرده اند حدود شش میلیون کودک بیکار و مصروف کار های شاقه در بازار و کنار جاده ها اند و بازهم نرخ بیکاری سیر صعودی را می پیماید و نرخ نواها در شهر و بازار نیز در حالت صعود است. و هر سال نسبت به سال دیگر، این مشکلات در برابر کودکان که نان آوران خانواده گفته می شوند روبه افزایش است. اما تا اکنون راهکار های که بتواند از این مشکل کودکان بکاهد از طریق نهاد های مسئول از جمله وزارت کار و امور اجتماعی ایجاد نگردیده است.

اما عقیده کارشناسان برآنست که باید برای کوشه از مشکل اطفال و کودکان بی سرنوشت و خانواده های بی بضاعت که توان حمات و تربیت کودکان را ندارند. باید مانند سال های سابق به جمعاوری کودکان بی سرپرست از کوچه و بازار اقدام گردد وحتا خانواده های فقیر که تعداد اولادهای شان زیاد است و برای کودکان نمی توانند غذا و لباس تهیه کنند به مراکز پرورش مانند پرورشگاه ها و یتیم خانه ها که قبلاً این مرکز به نام دارالایتام مشهور بود، شامل سازند و آنانرا تحت تربیت و آموزش قرار دهند. اگر چه امروز اکثر این مراکز از میان رفته است اما باید باز سازی گردد ودوباره فعال شود، زیرا حضور همه اطفال و کودک در سربازار و کوچه ها ومصروفیت آنان به شغل وکارهای شاقه یا حرفه های گدایی نه تنها بر اعتبار دولت در داخل و حتا در خارج کشور لطمه وارد می کند.

بنابر آن در شرایط کنونی لازم است تا از طریق وزارت کار و اموراجتماعی به خاطر حمایت و نگهداری اطفال و کودکان بی سرپرست تدابیر مؤثر و همه جانبه اتخاذ گردد تا کودکان کشور ما که آیند سازان این سرزمین گفته می شوند در چنین سن سال که قرار دارند، بیاموزند و درس فراگیرند و از داشته های علمی خود برای آبادانی وطن در آینده استفاده کنند، تا از یک طرف برنام واعتبار کشور ما لطمه وارد نگردد از طرف دیگر کودکان به عنوان افراد
آینده ساز کشور بازیور علم و دانش پرورش یابند و آینده ساز بودن شان جامه عمل بپوشد و مسئولیت نهادهای دولتی نیز انجام یابد و در صورت برآورده شدن این امیال و آرزو سالیان دیگر از روز پرمیمنت کودک با دستاوردهای افتخارآمیز تجلیل و بزرگداشت به عمل آوریم.

نوری هروی

ممکن است شما دوست داشته باشید