روزنامه ملی انیس

به مناسبت بزرگداشت از روز جهانی محصلان؛ روزمحصلان، یادواره جاویدانی آرزوی هر دانش آموز

در کشور جنگ زده ما،‌ تجلیل از روز محصلان با عالم از خاطرات و مشکلاتی که متقاضیان شمولیت به موسسات تحصیلات عالی با گذشتن از قله مرتفع آزمون کمرشکن کانکور، راه دشواری را پیموده اند و همین مسیر پر پیچ و خم را در دوران تحصیل نیز باید سپری کنند و با به دست آوردن اسناد فراغت تحصیلی که به قیمت گزاف و از دست دادن بهترین روزهای جوانی حاصل می نمایند بالاخره باید در صف منتظران بی سرنوشت روزگار تلخ را سپری کنند و اکنون با همین پیامد ناخوشایند در آینده، روز محصلان را به تجلیل بنشینند، زیرا برای دستیابی به هدف اصلی که بعد از سپری نمودن دوران تحصیل که همانا تکیه زدن به یکی از بست ها بخاطر خدمتگزاری برای مردم کشور است به عنوان پاداش سالهای تحصیل و زحمات پدر و اعضای خانواده که بخاطر انجام تحصیلات خود بدوش دارند، بازهم شانس کمی را می داشته باشند.
امروز را که مصادف به ۲۶ عقرب مطابق ۱۷ نوامبر به عنوان روز محصلان است با هم قطاران و استادان خویش به تجلیلمی نشینند.
این در حالیست که صدها تن از محصلان کشورما که به درجه های لیسانس، ماستری و دکتورا اسناد فراغت را با نهایت زحمت و قبول مشقات و شب بیداری ها توأم با رنج استاد و انتظاری خانواده برای روزیکه بتوانند آنانرا یاری رسانند در انتظار دریافت کار اند، اما با این همه تلاش این محصلان نیز که مصروف تجلیل از روز خویش اند، به یاد لحظاتی اند که خوشبختی آنانرا یاری کند تا در نهادهای دولتی در ختم فراغت از پوهنتون شامل کار شوند و با همین آرزو روزخود را تجلیل می کنند.
ولی وقتی همین خواب و خیال و دشواری های دستیابی به شغل بعد از فراغت در برابر محصلان و اذهان آنان در محفلی که باید خوشحال و مسرور باشند خطور می کند و نقش می بندد به جای آنکه روز محصلان و روز آرزوهای دیرینه که آینده انتظار آنرا دارند، بر امیدواری ها و خوشی آنان بیفزاید، برعکس بر بیقراری های کنونی آنان که از مشکلات پروسه آموزشی که در عالمی از دشواری ها ناشی می گردد افزایش به عمل می آید و لحظه از شادی و خوشی محصل بودن و دوران فراموش ناشدنی آنان به آینده نا معلومی و در بی سرنوشتی و سرگردانی در کنار هزاران تن محصلانی که اسناد فراغت را با همین دشواریها و قبول مشکلاتی پروسه آموزشی به دست آورده اند معطوف می سازد و از همین اکنون در پی پندارهای نا معلوم قرار می گیرند.
ای کاش همین فکر آینده محصلان و فارغان موسسات تحصیلات عالی که صفوف آنان طویلتر می شود، در مخیله و اندیشه زعمای کشور و حکومت سالاران این سرزمین وجود میداشت تا روز محصلان کشور را همه ساله با ارائه امید و آرزوهای نو و امید به آیند در صحبت های زمانگیر خویش این روز سرنوشت ساز و یادواره باقی ماندنی محصلان را به تجلیل بنشینند و با زمینه سازی شرایط کار و مصروفیت بعد از فراغت برای محصلان امروز که کارمندان آینده کشور و دولت اند و آینده سازان جامعه گفته می شوند با این نوید بر اطمینان محصلان فزونی بخشند.
این در حالیست که محصلان کشور ما با چنین امیدواری به آینده، پروسه آموزشی را در عالمی از دلهره و ترس خطرات ناشی از ناامنی و حملات انتحاری و با یک دنیا رنج و زحمت و اکثراً همراه با دوری از خانواده در دنیای مسافرت سپری می کنند و تلاش دارند تا با فراگیری آموزشهای نوین و دانش علوم متداوله، در آینده خدمتگزاران راستین مردم و کشور خود باشند.ولی متأسفانه محصلان کشور ما، بعد از فراغت از موسسات تحصیلات عالی کمتر شانس مصروفیت و شغل را به دست می آورند.
همین اکنون اگر سیستم و شیوه پذیرش و شمولیت به ماموریت فارغان موسسات تحصیلات عالی را مورد بحث قرار دهیم و قله نهایت مرتفع را که برای دستیابی به شغل در برابر فارغ التحصیلان قدعلم نموده مشاهده نماییم، گذشتن از قله مرتفع و پشت سر گذاشتن این هفت خان رستم نهایت دشوار است، اولاً که تازه از مراکز آموزشی سند فراغت به دست آورده اند، در فورمه کاریابی آنان تحریر گردیده که باید چند سال سابقه کار و تجربه کاری داشته باشند، تا به بست مورد نظرشان امتحان رقابت را سپری کنند و با به دست آوردن نتایج مثبت و کامیابی شامل کار شوند.
این درحالیست که این محصل که تازه فارغ گردیده و تا کنون در بست و چوکی کار نکرده و شغل را انجام نداده است و وظیفه نداشته، چگونه تجربه کاری می تواند داشته باشد؟لهذا نباید مسئولان اداره کمیسیون اصلاحات اداری و خدمات ملکی چنین شرایط و آزمون ها را در برابر فارغان موسسات تحصیلات عالی قرار دهند و با چنین بهانه ها سند بیکار ماندن این محصلان تازه فارغ شده را امضا نمایند و تمام زحمت دوران تحصیلی آنان را نادیده بگیرند.
در حالی که انتظار می رود تا مسئولان حکومت وحدت ملی با اظهار اقداماتی که بیانگر سهولت و دسترسی به شغل و وظیفه باشد در تجلیل از روز محصلان ارمغان این معماران آینده کشور کنند که بدون شک و تردید با این مژده و نوید در آینده، گل آرزوی محصلان فارغ التحصیل پرشکوه تر و با طراوتتر خواهد شد و از تجلیل این روز شادمانی می کنند و هیچ اندوه که در آینده و سرنوشت آنان تعلق داشته باشد به یقین که افکار آنانرا مخدوش نمی سازند.
نوری هروی

ممکن است شما دوست داشته باشید