روزنامه ملی انیس

به بهانۀ گرامی داشت ازهفتۀ مخصوص سره میاشت؛ جمعیت افغانی سره میاشت نهادی که بدون تبعیض به کمک نیازمندان می شتابد

جمعیت افغانی سرهمیاشت نخستین سازمان خیریه افغانستان است که وظایف مهم و متعددی در مسایل مربوط به امدادرسانی در حوادث غیر مترقبه  کمک به بینوایان را بر عهدهدارد. هدف فراگیر جمعیت افغانی سره میاشت رسیدگی به نیازهای مردم آسیب دیده از ‏درگیری های مسلحانه و دیگر اشکال خشونت ، در همه ابعاد متعددش، برپایه اصول ‏اساسی بشردوستی، بی طرفی، بی غرضی و استقلال استواراست. در این اقدامات، متعهد به حفاظت و کمک به قربانیان حوادث طبیعی  دست گیری ازبینوایان وآوارگان بی جاشده می باشد. جمعیت افغانی سره میاشت در محیط های جنگی شکننده و حساسی به دست گیری ویاری رسانیدن به نیازمندانی می پردازدکه به کمک اشدضرورت می داشته باشند. در آن ‏موارد اضطراری، فراوان غیرمنتظرهای، در طول درگیری‎های مسلحانه پیچیده و دامنه دار ‏رخ می دهد. جاییکه در آن خشونت و بی ثباتی هم علت و هم نتیجه تکرار جنگ ، درد و رنج ‏هستند. جایی که در آن بلاهای طبیعی، مشکلات محیط زیستی  شهرنشینی، مهاجرت،  بحران ‏های اجتماعی، اقتصادی و مشقات مزمن‎را تشدید می کند. اکثر جنگ ها و منازعات ، تنها ‏در امتداد خطوط مقدم جبهه رخ نمی دهد. این منازعات، در حالیکه اغلب مناسبات قانونی ‏و نهادی مورد نیاز برای بازگرداندن حداقل ثبات و احترام به قانون و نظم وجود ‏ندارد، بدون هیچ پایان روشنی، در بسیاری از مکانها با بسیاری از بازیگران و ‏متحدانِ در حال تحول اتفاق می‎افتد. حصول اطمینان از احترام همه طرف های درگیر ،گروه‏های مسلح دولتی و غیردولتی، به قوانین بشردوستانه بین الملل و دیگر هنجارهای ‏قانونی،  یک چالش همیشگی که فراراه امدادرسانان این نهادخیریه قرارمی گیرد. با تشدید و دگرگونی تلاش برای مبارزه با تروریزم که آمیزهای از فعالیت های اِعمال ‏قانون و اَعمال خشونت آمیز است ،  مشکلات بیشتری ظهور کرده و ارتباط چارچوب های تعریف‏شده قانونی برای چنین موقعیت هایی با گسیل نیروی نظامی به مناطق حساس  را مورد سوال قرار داده است. در حالی که تروریزم از اساس، اصول بشردوستانه ‏را هدف قرار می دهد.   استفاده از تاکتیک های جنگ محاصره ها و حملات مستقیم سبب محروم شدن جمعیت درمیان توده‎های درگیر، از تأمین  نیازهای ضروری حیاتی در زمان بحران شده است.‏  در نتیجه این تحولات  بسیاری از درگیری های مسلحانه در حال تبدیل شدن به امور ‏دراز مدت فرسایشی شده است. ریشه های متعدد خشونت  و ‏تاثیر دراز مدت آن بر زیر ساخت های عمومی و اقتصاد، به منشأ اصلی آوارگی و سرازیر ‏شدن سیل پناهندگان به مناطق همجوار و در ادامه بی ثباتی مناطق واخلال‎گری کشورهای همسایه تبدیل ‏شده است. درمناطق جنگ زده از بین رفتن سیستم های بهداشت  آب و آموزش و پرورش در محیط‎های جنگی و ‏تسریع آن به سرتاسر مناطق همجوار،یگانه چالشهایی است که این نهادبادشواری به عرضه خدمات به نیازمندان درآن مناطق می پردازد.جمعیت افغانی سره میاشت درپهلوی اینکه به امدادوکمک رسانی به مستمندان  نیازمندان، آوارگان وبیجاشدگان داخلی، آسیب دیدگان حوادث طبیعی ویاجنگ های تحمیلی، به یاری، دست گیری وتداوی کودکانی می پردازدکه ازسوراخ قلب ولادی رنج می برند. این نهاد خیریه جهت سهولت برای تطبیق مؤثر پروژه تداوی مریضان مصاب به “سوراخ قلب” با مراکز تشخیصیه و تداوی در داخل و خارج از کشور با شفاخانه های مجهز تداوی “سوراخ قلب” مجموعه تداوی و تفاهم نامه ها را طرح و به امضا رسانیده است. گفته می شودکه مرض سوراخ قلب روز بروز در کشورما رو به افزایش بوده به عنوان یک حادثه، عرض اندام نموده است که بیشتر دامن گیر قشر فقیر جامعه می باشد. دکتوران می گویند، عامل اصلی و منشأ مرض سوراخ قلب ریشه جنیتیکی یا ارثی داشته که خصوصأ در سه ماه اول حاملگی موجودیت امراض نزد مادران و یا مصرف ادویه جات که زهری اند و زمینه افزایش امراض قلب را فراهم  می‎سازد، می باشد.  جای یادآوریست که تجاران ملی و بازرگانان کشور  با این نهاد ملی که هدفش تداوی آن عده از اطفال مریض می باشد که کوچکترین امکانات را برای تداوی شان نداشته و در منجلاب بدبختی هر لحظه و هر دقیقه در حال سوختن اند کمک های اقتصادی  نمایند.

 (در سال ۱۳۰٨ خورشیدی، برای نخستینبار با کوشش و پیگیری بلدیه (شهرداری) کابل، جمعیت هلال احمر افغانی بهعنوان یک نهاد خیریه بهنام «مجلس امدادیه ملی»، در یک گردهمایی شهروندان خیراندیش در باغ عمومی شهر کابل، بهمنظور یاری رسانیدن به مستمندان و نگهداری از کودکان بیسرپرست تأسیس گردید.  پس از سه سال، در سال ۱۳۱۱ خورشیدی، براساس پیشنهاد کنفرانس نهضت بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر که در هاگ برگزار شده بود، دولت افغانستان «مجلس امدادیه ملی» را بهنام «محراب احمر» تغییر نام داد تا خدمات بشردوستانه را در چهارچوب وزارت مالیه (دارایی) به پیش ببرد. سپس، این نهاد در ساختار وزارت صحت عامه جا گرفت.  جمعیت هلال احمر افغانی، در سال ۱۳۳٠ خورشیدی، براساس فرمان محمدظاهر شاه، با تدوین اساسنامه که دربرگیرندۀ مکلفیتها و صلاحیتهای این کانون خیریه بود بهعنوان یک ارگان خیریه ملی بیطرف، مستقل و رضاکار بهنام «جمعیت افغانی سرهمیاشت» بهرسمیت شناخته شد.)

ن- « فروتن »

ممکن است شما دوست داشته باشید