روزنامه ملی انیس

بزرگداشت میلاد حضرت رسول الله ﷺ در سیره صحابه کرام

کسانی از مسلمانان هستند که کوچک ترین توجه و یادی از مناسبت های اسلامی و یا تجلیل از هجرت نبوی یا إسراء ومعراج، و یا هم ولادت رسول صلى الله علیه وسلم، … و موضوعاتی از این دست را بدعت گمراهی پنداشته و سزاوار آتش می دانندکه این گونه مطلق حکم کردن درست نمی باشد؛ بلکه آنچه قابل نکوهش و انکار است انجام بعضی از منکرات و خرافاتی است که به همین مناسبت در بعضی از کشور ها بدون هیچ دلیل و حجت شرعی انجام می شود. ولی غنیمت شمردن فرصت برای بیان سیرت رسول الله صلى الله علیه وسلم، ومعرفی شخصیت این پیامر عظیم، و رسالت جاویدان رحمت عالمین در سالروز میلاد ایشان چگونه می شود که بدعت باشد و گمراهی؟!
همانا وقتی ما از این ایام بزرگ سخن می گوییم در حقیقت مردم را از نعمت بزرگی یاد آور می شویم و یاد آوری از نعمت ها امری مشروع ، مطلوب و ستوده است. و الله متعال ما را در قرآن بدان امر کرده است : «‏ ای مؤمنان ! به یاد آورید نعمت خدای را در حق خودتان ، بدان گاه که لشکرها به سراغ شما آمدند ولی ما تندباد ( سخت سردی ) را بر آنان گماشتیم و لشکرهائی ( از فرشتگان ) را به سویشان روانه کردیم که شما آنان را نمی‌دیدید. خداوند می‌دید کارهائی را که می‌کردید.( به خاطر بیاورید ) زمانی را که دشمنان از طرف بالا و پائین ( شهر ) شما ، به سوی شما آمدند ( و مدینه را محاصره کردند ) ، و زمانی را که چشمها ( از شدّت وحشت ) خیره شده بود ، و جانها به لب رسیده بود ، و گمانهای گوناگونی درباره‌ی ( وعده‌ی ) خدا داشتید». (احزاب۱۰)
این آیه یاد آور جنگ خندق یا احزاب است که قریش وهم پیمانان شان در مدینه پیامبر (ص) را با سایر مسلمانان محاصره کرده و تصمیم به نابودی اسلام گرفته بودند … و الله ایشان را از این مهلکه نجات بخشید و بر دشمنان اسلام لشکری از فرشتگان و طوفان سردی را مسلط کرد. الله این ایام را در قرآن یاد آوری و تجلیل می کند که این روز ها را فراموش نکنید و معنایش این است که ما همیشه این نعمت ها را به یاد داشته باشیم و از یاد نبریم.
سخن از نعمت ها مطلوب است و در این ایام از نعمت های الله یاد آور می شویم و با ذکر حوادث زندگی (ص) پند ها و اندرزها و درس های را توشه گرفته و این آیا عیب است و بدعت و گمراهی ؟! هرگز!
دریک فتوای دیگر علامه قرضاوی می فرماید:
امروزه بعضی محافل و تجلیل های از میلاد النبی صورت می گیرد که ما آن را تایید کرده و برای مسلمین مفید می دانیم. ما می دانیم که صحابه -رضوان الله علیهم- از میلاد پیامبر صلى الله علیه وسلم و یا مناسبت های مانند هجرت و… تجلیل نمی کردند. چراکه آنها این قضایا را عملا نفس می کشیدند و یکجا با رسول الله صلى الله علیه وسلم، زنده نگه می داشتند. پیامبرصلى الله علیه وسلم در ذهن و ضمیر شان همیشه زنده بود و هرگز از قلب شان بیرون نمی رفت.
چنانکه سعد بن أبی وقاص رضی الله عنه می گوید: « ما سیرت پیامبر صلى الله علیه وسلم را در یاد و خاطر فرزندان خود مانند حفظ قرآن کریم زنده نگه می داشتیم».
ایشان بطور روزانه به فرزندان خود حکایت می کردند که در بدر، احد، خندق، خیبر و… چه اتفاق افتاده و نیازی نداشتند که سال یک مرتبه از پیامبر در هنگام سالروز ولادت شان یاد کنند.
سپس عصر و زمان فراموشی فرارسید ومردم این حوادث را فراموش کردند و از ذهن و ضمیر شان غایب شد و این افتخارات را از یاد بردند و بدان نیاز افتاد که یاد و خاطرات عصر پیامبر صلی الله علیه و سلم دوباره زنده شود. درست است که بعضی از بدعت ها نیز در این میدان راه یافت که مورد تایید ما نیست؛ ولی من می گویم که ما اگر از میلاد النبی تجلیل می کنیم بدان خاطر است که مردم را به حقایق سیرت نبوی و رسالت محمدی آشناسازیم. من اگر از میلاد النبی تجلیل می کنم در حقیقت از رسالت آسمانی تجلیل می کنم!
به همین مناسبت مردم را به این سخن بزرگ تذکر می دهم تا ایشان را به سیرت نبی کریم صلى الله علیه وسلم پیوند بدهم: (لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ لِّمَن کَانَ یَرْجُو اللَّهَ وَالْیَوْمَ الْآخِرَ وَذَکَرَ اللَّهَ کَثِیرًا) [الأحزاب ۲۱] «‏ سرمشق والگوی زیبائی در(شیوه‌ی پندار وگفتار وکردار) پیغمبرخدا برای شما است. برای کسانی که(دارای سه ویژگی باشند:امید به خدا داشته وجویای قیامت باشند،وخداوند را بسیار یاد کنند. (احزاب۲۱) تا مانند صحابه آماده ای قربانی و ایثار گری شوند، مانند حضرت علی کرم الله وجهه وأسما بنت ابوبکر که آماده تحمل سختی ها شدند.
نتیجه گیری
حکم تجلیل از میلاد نبی را مستحب دانسته شده است واضح است که برگزاری چنین روزی برای امت مسلمه از اهمیت خاص برخوردار است همه جوانان ونوجونان اعم از زن و مرد به کارنامه‌ها و سیرت بزرگ آن رهبر بشریت آگاه می‌شوند این‌یک امر مستحب و روا است.امدادالله غیاثی

ممکن است شما دوست داشته باشید