روزنامه ملی انیس

برای تأمین صلح در افغانستان نیاز به همــکاری منـطـقه و جهــان است

افغانستان از نقطه نظر موقعیت جیوپولیتیک و جیو ستراتیژیک خود توانسته است که مانند یک نقطۀ اتصال، کشورهای آسیای مرکزی،  غربی،  شرقی و جنوب آسیا را باهم گره زند،  از این رو  هم کشورهای منطقه وهم قدرت های بزرگ در این کشور به هدف دست یابی به منافع خویش این کشور را به میدان رقابت میان خود تبدیل نموده اند و هرازگاهی به هدف دست یابی به منافع خویش جنگ های خانمان سوز را در این کشور شعله ور ساخته اند . تا کنون این جنگ ها دوام داشته و بسیاری از افغان ها قربانی جنگ های نیابتی کشورهای منطقه و قدرت های بزرگ شده اند . همین گونه  تداوم  این جنگ ها صدها و هزار ها معلول و معیوب را اعم از مرد و زن وطفل این سرزمین از خود به جا گذاشته است . هرچند افغان ها و هم کشورها و قدرت های دخیل در قضایا تا کنون از تداوم جنگ ها در این کشور کدام سودی بدست نیاورده اند . گذشته از این؛ ادامۀ این جنگ ها تا کنون زیان های بزرگ مالی و جانی را به این کشور بهمراه داشته است. بنابراین برای خاتمه دادن به این جنگ های خانمان سوز نیاز است که کشورهای منطقه و قدرت های بزرگ باهم همکاری صادقانه داشته باشند و به هدف تأمین منافع خویش در این کشور راه های مسالمت آمیز را جستجو نمایند . باوجود این که دیده می شود کشورهای منطقه و قدرت های بزرگ ظاهراً آمادگی خود را برای آوردن صلح در این کشور نشان می‏دهند،  اما در باطن آن طوری که دیده می شود هیچ یک از این کشورها و قدرت های بزرگ حاضر نیستند که گام های عملی را به هدف تأمین صلح و ثبات در افغانستان بردارند و از مداخله در امور داخلی این کشور دست بکشند.برخی از کشور ها در منطقه و برخی از قدرت های بزرگ به‏آموزش و تجهیز گروه های مخالف مسلح و گروه های هراس‏افگن که در این کشور فعالیت دارند ادامه داده و این کشور را به میدان جنگ تبدیل کرده اند . امروز ما شاهد فعالیت گستردۀ گروه های هراس افگن در برخی از این کشور ها بویژه پاکستان هستیم. تداوم فعالیت های گروه های هراس افگن در افغانستان و پاکستان تا کنون توانسته است خسارات مالی و جانی را به باشندگان هردو کشور هم افغانستان و پاکستان وارد کند. همان گونه که گفته می شود تروریزم هیچ مرزی را به رسمیت نمی شناسد، پس باید همه کشورهای منطقه و قدرت های بزرگ در محو آن از این کشور تلاش ورزند . از این رو گفته می توانیم که آموزش و پرورش گروه های هراس افگن نمی تواند منافع هیچ کشوری را تأمین کند. بنابراین لازم است که کشورهای منطقه هرچه زودتر تلاش نمایند که مرکز فعالیت این گرو ه ها را که در برخی از این کشور ها وجود دارد ؛ ببندند،  از حمایت آنها دست کشیده،  به فعالیت این گروه‎ها در منطقه خاتمه دهند و برای تأمین صلح و ثبات در افغانستان دست و آستین برزده و وارد میدان عمل گردند و صادقانه افغانستان را در تأمین صلح همکاری نموده و یاری رسانند تا باشد که هم افغانستان و هم کشور های منطقه از شر گروه های هراس افگن در امن باشند. با تأسف می توان گفت که کشورهای منطقه تا هنوز در این راستا با افغانستان همکاری صادقانه نداشته اند. از طرف دیگر کشور ها و قدرت های بزرگی که خود را حامی دولت ومردم افغانستان می دانند تا کنون در امر مبارزه با تروریزم صادق نبوده اند. همین امر باعث شده است که کشورهای حامی تروریزم با خاطر آسوده به حمایت خود از گروه های هراس‏افگن ادامه داده و جنگ را در این کشور شعله ور نگهدارند. بنابراین لازم است که قدرت های بزرگ به هدف وادار ساختن کشورهای حامی تروریزم به صلح، اقدامات جدی را روی دست گیرند که آن وضع تحریمات برکشورهایی است که آنها گروه های هراس‏افگن را در خاک خود جای داده اند و آنها را تجهیز و تمویل می‏نمایند . در صورتی که قدرت های بزرگ و همکاران بین المللی اقدام نکنند؛ بدون شک کشورهای حامی تروریزم در منطقه حاضر نخواهند شد که از حمایت گروه های مخالف مسلح دست کشیده و راه مذاکره و مفاهمه را در پیش گیرند . باتأسف گفته می توانیم که قدرت های بزرگ و همکاران بین المللی ما تا هنوز در این زمینه اقدامات جدی را روی دست نگرفته اند و این بی توجهی آنها سبب شده است که با گذشت هروز دامنۀ فعالیت گروه های هراس افگن در این سرزمین گسترش یابد و آنها با خاطر آسوده بتوانند حملات انتحاری و انفجاری خود را در این سرزمین براه اندازند و سبب کشته وزخمی شدن بسیاری از هم وطنان عزیز مان گردند. بنابراین  تنها راهی که می تواند صلح و ثبات‎را در این کشور تأمین نماید همانا همکاری صادقانۀ کشورهای منطقه و قدرت های بزرگ با افغانستان است،  بدون همکاری صادقانۀ کشورهای منطقه و قدرت های بزرگ بعید بنظر می رسد که صلح در این کشور تأمین گردد و بدون تأمین صلح و ثبات، افغانستان نخواهد توانست به انکشاف و توسعه دست یابد. بنابراین گفته می‏توانیم  در صواتی که کشورهای دوست و همکاران بین المللی نتوانند افغانستان را در آوردن صلح و ثبات یاری رسانند،  امکان دارد که این کشور دوباره به منطقه امنی برای فعالیت های گروه های هراس افگن تبدیل شود که این می تواند برای بسیاری از کشور ها یک تهدید بزرگ تلقی شود و در نتیجه هیچ یک از کشورهای جهان نتوانند از پیامدهای ناگوار و خطرناک آن در‏امن بمانند. از این رو لازم است که کشورهای منطقه و قدرت های بزرگ که در قضایایی کشور دخیل اند،  افغانستان را در آوردن صلح و‏ثبات همکاری نمایند و این می‏تواند به سود همه باشد.

عبدالحلیم باخرد

ممکن است شما دوست داشته باشید