روزنامه ملی انیس

بحث جنگ وتوسل به زور درحقوق  بین الملل

پوهاند قدرت الله اعظمی

بخش پنجم

اما کشور های نیرومند جهان به این اقدام غیر مسئولان تب بالا دارند.

اما اعمال تجاوز کارانه هریک از اعمال ذیل، هرچند بدون اعلان جنگ صورت گرفته باشد
چنانچه منطبق با مقررات پیش بینی شده در ماده ۲ باشد یک عمل تجاوز کارانه محسوب می‎گردد در ماده ۳ و بند های آن» تذکر یافته است:

  • تهاجم یا حمله مسلحانه به قلمرو یک کشور.
  • هرگونه اشغال نظامی هرچند مؤقت، که ناشی از آن تهاجم یا حمله مسلحانه باشد.
  • هرنوع الحاق جابرانه تمام یا بخشی از قلمرو یک کشور،
  • بمباران یا کار برد سلاح علیه کشور دیگر.
  • محاصره بنادر یا سواحل یک کشور به وسیله نیروهای مسلح کشور دیگر.
  • حمله مسلحانه به نیروهای زمینی، دریایی یا هوایی یا نادهای دریایی و هوایی غیر نظامی یک کشور.
  • نیروهای مسلح یک کشور در سرزمین کشور دیگر، بعد از انقضای مدت پیمان مذکور.
  • استفاده یک کشور از نیروهای مسلح خود در قلمرو کشور هم پیمان به صورتی که ناقض پیمان دو کشور باشد،
  • اجازه یک کشور به کشور دیگر مبنی بر اینکه سرزمین خودرا به منظور انجام عملیات تجاوزکارانه علیه کشور ثالت در اختیار آن کشور گذارد. معلوم است چنانچه آن کشور از این مجوز استفاده کند، یک تجاوز مضاعف تحقق
    می یابد.
  • اعزام دسته ها، گروه ها نیروی نا منظم یا مزدور مسلح توسط یک کشور یا از طرف آن جهت انجام عملیات مسلحانه علیه کشور دیگر، مشروط به اینکه آن عملیات چنان شدید باشد که در جمله عملیات فهرست شده مذکور قرار گیرند، یا درگیرشدن قابل ملاحظه کشور مذکور در آن عملیات باشد.

قابل تذکر است تا طبق ماده ۴ قطعنامه، «عملیات برشمرده شده بالا، در برگیرنده همه موارد نیست و شورای امنیت می تواند عملیات دیگری را اجرا نماید که طبق مفاد منشور، تجاوز محسوب گردد» از طرف دیگر، «هیچ گونه ملاحظه سیاسی  اقتصادی  نظامی و نمی تواند عمل تجاوز را توجیه نماید(ماده ۵). هیچ یک از اعمال تجاوز کارانه مقرر در ماده ۳ نباید به حق ملتها، بخصوص ملتهای تحت سلطه رژیم های استعماری و نژادپرست یا دیگر شکل های تسلط بیگانه که به زور از حق تعیین سرنوشت، آزادی و استقلال ناشی از منشور محروم شده اند و اعلامیه اصول حقوق بین الملل مربوط به روابط دوستانه و همکاری بین ملتها برای مبارزه در راه رسیدن به آن اهداف و درخواست و دریافت پیشتیبانی به نفع خود طبق اصول منشور ملل متحد مطابق با اعلامیه بالا، لطمه وارد آورد (ماده۷) مسئولیت جنگ متجاوزکارانه، جنایتی علیه صلح بین المللی می باشد. در نتیجه موجب مسئولیت بین المللی یا تجاوز به اساس ماده ۳۹ منشور ملل متحد یا شورای امنیت است. در این خصوص، شورا می تواند کمیته یا هیئت خاصی را مامور بررسی موضوع تجاوز کند. برای نمونه، شورای امنیت طی قطعنامه شماره ۵۹۸ مورخ ۲۱ جون ۱۹۸۷ در مورد نحوه پایان جنگ ایران و عراق به دبیر کل اختیار داد تا ضمن مشورت با طرفین مناقشه مسأله تفویض کار تحقق در باب مسئولیت آغازگر جنگ و ادامه دهنده آنرا به هیئتی بی طرف مورد بررسی قرار داده و در حد اقل ممکن گزارش امر را به شورای امنیت تسلیم نماید (بند۶)

در اعتبار حقوقی قطعنامه تعریف تجاوز اولا، قطعنامه طبق ماده ۸ از یک پیوستگی وارتباط حقوقی ومنطقی برخوردار است، به این نحوه که هیچ یک از مواد آن نباید به نوع مستقل وجدا از دیگر مواد آن مورد اجرا و تغییر قرار گیرد. ثانیاً، هیچ کدام از مقررات قطعنامه نباید چنان تفسیر شود که شمول منشور ملل متحد را به نحوی از انحا گسترش داده یا محدود کند. از جمله مقررات مربوط به مواردی که طبق منشور کار برد زور مشروع است(ماده۶) آن است.           

ادامه دارد

ممکن است شما دوست داشته باشید