روزنامه ملی انیس

افغانستان هنوز از پتانسیل قوی دفاعی و حمایت گسترده شهروندی برخور دار است

اگر رهبران سیاسی و درکُل مردم آگاه افغانستان وضعیت کنونی را درک نکنند و در مقابل سیاست های منطقوی بی تفاوت باشند، بدون شک افغانستان بار دیگر وارد فصل فاجعه باری از حیات سیاسی خود خواهد گردید، زیرا از فحوای نشست های به اصطلاح صلح که در عدم حضور نمایندگان دولت افغانستان برگزار می گردد چنان استنباط می گردد که تغییرات دراماتیک در حال شکل گرفتن است، عقربه تاریخ در مدار سال های دهه ۷۰ در یک عقبگرد شگفت انگیز در گردش است، جبهات جدید در حال آبستن است، کشور های منطقه و فرامنطقه هر کدام در صدد آن اند تا با استفاده از روند صلح در غیاب مردم افغانستان، اهداف و برنامه های ستراتیژیک خود را دنبال کنند و سرنوشت مردم زجر کشیده و درد دیده افغانستان را به دست کشوری که همواره خواب تسخیر این سرزمین را در سرمی پروراند، بسپارند، اما با تأسف باید گفت، کسانی که امروز آگاهانه و یا غیر آگاهانه به طبل طالبان و حامیان آنها می کوبند، بدانند که درحقیقت لشکر آشکار و نیابتی حامیان گروه طالبان به شمار می روند، از این رو موضوعی  که امروز قابل بحث و دقت است این است که چرا شماری از رهبران  احزاب سیاسی، جهادی و شخصیت های مطرح بدون اینکه در عمق موضوع دخیل شوند با این کشور ها هم صدا شده اند، آیا به یاد ندارند که در زمان حکومت داکتر نجیب الله همچو سناریو تحت نام پروسه آشتی ملی میان گروه های متخاصم در جریان بود که سرانجام به کجا انجامید، زیرا این مسئله مبرهن است که اگر خدای ناخواسته برنامه های بیرونی ها در افغانستان باردیگر تطبیق گردد، بدون شک نه تنها حکومت، بلکه کشوری به نام افغانستان از گزند آن در امان نخواهد ماند و همه دستاورد های هجده سال گذشته که با خون هزاران جوان رشید این کشور به ثمر رسیده، به یغما خواهد رفت، زیرا نماینده گروه طالبان در قطر به صراحت اردوی ملی سرزمین ما را که پاسبان و حامی ارزش های ملی و اسلامی مردم افغانستان است، دشمن خطاب نمود و تأکید کرد که با خارج شدن نیروهای نظامی ایالات متحده امریکا از افغانستان، این اردو به خودی خود از بین خواهد رفت.

روی این اساس باید رهبران سیاسی، جهادی، علمای دین، فعالان مدنی و در کل تمام اقشار جامعه با درک از واقعیت های کنونی کشور در محوریت نظام کنونی که امروز از مردم افغانستان در سطح جهان نمایندگی می کند، بسیج شوند و منافع ملی را نسبت به منافع شخصی ارجحیت داده، قلب های خود را از کینه ونفاق پاک نمایند و به طرز دور اندیشانه و متحدانه چاره جویند تا از موضع قوی، وارد روند گفتگو های صلح شویم تا لا اقل تصویر مذاکرات سیاسی را برتابد، نه تسلیم کامل را.

بناءً این را نباید از یاد برد که هنوز افغانستان از پتانسیل قوی دفاعی و حمایت گسترده شهروندی برخوردار است، اما نیاز به یک بسیج عمومی و رستاخیز ملی دارد تا همه برای دفاع از این کشور، آماده شویم و نگذاریم که دست خوش توطئه های بیرونی ها گردیم  همچنان به رهبری حکومت است تا با طرح ریزی برنامه های مدون سیاسی و نظامی از آزادی، استقلال، تمامیت، ارضی و حاکمیت ملی افغانستان در سطح منطقه دفاع نموده و مردم را نیز در برابر لشکر نیابتی بیرونی ها به دفاع وادار سازند، زیرا در نشستی که امروز و فردا قرار است در مسکو برگزار گردد، بیشتر مخالفان حکومت چی سیاسی و چی نظامی حضور خواهند یافت و طبعاً آنها حرف های خود را همگانی خواهد ساخت در حالیکه دولت افغانستان در چهار چوب قانون اساسی برای صلح و آینده سیاسی کشور، طرح ها و برنامه های جامع خود را دارد، زیرا برای اولین بار این حکومت وحدت ملی بود که در دومین نشست پروسه کابل بسته پیشنهادی صلح را بدون قید و شرط در حضور نمایندگان کشور های خارجی به گروه طالبان ارائه کرد و به احترام فتوای علمای دینی و عید سعید فطر، آتش بس یک طرفه را نیز اعلام نمود که باید این نکات مورد توجه قرار گیرد و کشور های اشتراک کننده،  دولت افغانستان را درک نمایندو نگذارند تا این روند آغاز شده توسط شماری از کشور ها به بن بست مواجه گردد، جنگ و بدبختی کماکان ادامه پیدا کند.

ممکن است شما دوست داشته باشید