روزنامه ملی انیس

افغانستان قربانی یک جنگ فرسایشی کشورهای بیرونی دربرابرهراس افگنی است

سیاست خارجی و رابطه افغانستان با جهان خارج ٬برمبنای احترام متقابل استوار است و انتظار می رود که کشورهای دیگر هم٬رابطه و دورنمای همکاری شان را با افغانستان برمبنای همین اصل عیار کنند.

دونالدترامپ رئیس جمهوری امریکا در دیدارباعمران خان نخست وزیرپاکستان حرف هایی به آدرس افغانستان ومردم آن داشت که قابل مکث ودقت است.

ترامپ گفته است که امریکا می تواند در مدت یک هفته در جنگ افغانستان برنده شود٬ مگر این جنگ با کشتن ده میلیون افغان و حذف افغانستان از نقشه جهان همراه خواهدبود وامریکا نمی خواهد این کاررا بکند. اوکوشیده است تا امریکارا در جنگ جاری در افغانستان٬یک قربانی معرفی کند.

این گفته های ترامپ واکنش افغانان را در پی داشت و بسیاری  از آنان حرف های وی  را غیر مسئولانه و دور ازموقف یک رئیس جمهور خواندند .

ارگ ریاست جمهوری به صراحت گفت:« (افغانستان یکی از کهن ترین ملت دولت‌های دنیا است که در طول تاریخ از بحران‌های متعدد عبور کرده است. ملت افغانستان به هیچ قدرت خارجی اجازه تعیین سرنوشت خویش را نداده است ونخواهد داد.)

در اعلامیه ارگ ریاست جمهوری همچنان گفته شده است (شراکت و همکاری ما با جهان و به خصوص ایالات متحده امریکا بر مبنای منافع متقابل و احترام متقابل است.

 ما از همکاری امریکا برای آوردن صلح حمایت می‌کنیم، اما سرنوشت اساسی کشور ما درجلسات سران دول خارجی بدون حضور زعامت افغانان تعیین شده نمی‌تواند. افغانستان با صلابت و ابهت در صحنه سیاست دنیا باقی خواهد ماند.)

مردم افغانستان را باور براین است که بحران موجود درکشور ناشی ازبرنامه٬ معامله٬ رقابت وکشیدگی های بیرونی است در شکل گیری چنین یک حالت بیشتر خارجیان دخیل بوده اند.

امریکا هجده سال قبل٬با ورود به افغانستان تعریف وتوجیه خاص خود را ازجنگ درافغانستان داشت٬هیج افغان  امریکا را به جنگ در این کشور دعوت نکرده بود،  بل این امریکا بود که بعد از رویداد های یازده سپتمبربا متحدان خود به افغانستان آمد.

مردم افغانستان هجده سال قبل درجنگی درگیر شدند که منافع٬اهداف و برنامه های دیگران درآن دخیل بود مردم وکشورما قربانی این ماجرا
جویی هاشدند
.

آنانی که برای امریکا برنامه های راهبردی و ستراتیژیک ترتیب می دهند٬ خوب واقف اند که برای چه در افغانستان حضور داشته اند چه کردند وچه می کنند ورنه آنان مردمان ساده لوح نبودند که زندگی جوانان و سرمایه هنگفت امریکا را
 فرسنگ ها دور از آن کشور به معامله و قمار بگذارند.

این جنگ از ابتدا تا امروز برای امریکا یک جنگ هدفمند بود مگر حالا که به بن بست  رسیده است انگشت سوی مردم افغانستان گرفته می شود.

شماری ازسیاسیون به این باور اند٬که ترامپ شاید آگاه نباشد که امریکا برای چه در افغانستان حضور دارد.

او وقایع را بیشتر ازدید یک تاجر بررسی می کند او فایده و زیان امریکا را در مصارف مالی جستجو می کند درحالی که طراحان امریکایی منافع پنجاه سال بعد امریکا را٬ طراحی
می کنند
.

برای ترامپ خوب بود که در میز مذاکره با عمران خان ٬حرف هایی را بازگو می کرد که در زمان مبارزات انتخاباتی به آدرس پاکستان گفته بود ودرسه سال ریاست جمهوری خود برآن تأکید داشت.

امریکا با افغانستان همکاری های خود را در چوکات همکاری های راهبردی و امنیتی شکل داده است که مکلفیت های اخلاقی و حقوقی امریکا را در قبال افغانستان واضح می کند.

افغانستان قربانی یک جنگ فرسایشی کشورهای بیرونی دربرابرهراس افگنی است٬آغازکنندگان این جنگ و تشدید کنندگان آن معلوم اند نیاز نیست که باج اشتباه وگناه دیگران را٬افغانستان ومردم آن بپردازند.

بهتراست که سیاستمداران امریکایی رفتار شان را با افغانستان به گونه یی تنظیم کنند که در آن احترام متقابل اصل اساسی باشد.  

ا-ب

ممکن است شما دوست داشته باشید