روزنامه ملی انیس

افغانستان بدون سلاح این تجربه را از افغانستان به جهان توسعه دهید

حاجی عبدالمجید(بهلول)

بخش اول

در این  وقت همه بشریت وحشت زندگی تلخی را میگذرانند از دسایس یکدیگر در حال ترس اند، نعمت بزرگ آزادی را از دست داده در جنگها مصارف زیاد مینمایند و به خسارات زیاد جانی و مالی مواجه میگردند بهتر است که با فکر و عمل جدید خود را بمقام عالی انسانیت برسانیم این نویسنده در جریان ۵۰ سال در سطح ملی و بین المللی صدها طرح را نوشته، بجای انتقاد راه های حل نشان داده شده، امکانات تشریح گردیده و حال احترامانه در مورد افغانستان ابراز نظر می نماید:

ممکن است که بر اساس یک فیصله بین المللی این تجربه از افغانستان شروع و بعد به همه جهان توسعه داده شود من و خانواده ام وابستگی مطلق به یک کشور خاص نمیخواهیم. همه جهان را خانه‌ء خود محسوب مینماییم. برای امنیت و ترقی افغانستان و جهان صدها طرح نوشته ام به خونریزی هر انسان سخت غمگین میشوم طراح بر این فکر نموده که افغانستان؛ آن کشور جنت نشان که حالا به دوزخ جهانی تبدیل گردیده، چگونه کشور زیبای جنت نشان جهانی از آن ساخته شده میتواند؟ فقط بر اساس توافق و عمل بین المللی زودتر به همچو هدف عالی رسیده میتوانیم.

نخست در مورد افغانستان:

از همه اولتر خصوصیات افغانها:

۱- در زمان های قدیم از هر جای دنیا که خارجیان برای کار یا سیاحت به افغانستان می آمدند، در همه افغانستان بدون سلاح گشت و گذار مینمودند، هیچکس به سر و مال آنها ضرری نمی رساند. علاقداری بالابلوک فراه که مساحت بزرگ و دارای نفوس بیشتر بود؛ فقط ده تن عسکر، یک خوردضابط، و ده اسپ داشت. هنگامیکه علاقداری به ولسوالی ارتقا نمود، در تشکیل آن ۴۰ عسکر داشت، آن مساحت کلان و نفوس زیاد به سلاح سبک و چوب اداره میشد.

اما آنگاه که تعداد زیاد عساکر شوروی با سلاح های پیشرفتهء زمینی و هوایی داخل کشور گردید، در مقابل انها حساسیت های زیادی تحریک شد عساکر شوروی بعد از خسارات زیاد مالی و جانی مجبور به ترک افغانستان گردیدند.

۲- نیم قرن قبل تعداد انجینران ملکی امریکایی به هلمند و کندهار آمده بودند و در بند کجکی هلمند و دهلهء کندهار کار میکردند. کانالها و سرک کندهار کابل را ساختند فارمهای زراعتی و مالداری را ساختند. آزادانه در قریه ها گشت و گذار مینمودند به مردم زراعت و مالداری میکانیزه را یاد میدادند و مردم از آنها استقبال مینمود. آما آنگاه که با صدها هزار لشکر نظامی آمدند، با سلاح های پیشرفته زمینی و هوایی مجهز بودند، حساسیت ها در مقابل شان تحریک شد و امروز همان ولسوالیهای بالابلوک فراه، موسی قلعه هلمند، مارجه و در چند کیلومتری لشکرگاه نادعلی موقعیت دارند امنیت را گرفته نمیتوانند. اگر میلیونها عساکر خارجی به افغانستان بیایند، همه افغانها را بکشند و در اخر یک نو جوان بماند باز هم در مقابل خارجی های مسلح صدای آزادی را بلند میکند و کشور های دیگر از آن پشتیبانی مینمایند. لذا به حکومتهایی که در افغانستان پرسونل نظامی دارند، احترامانه مشوره میدهم: بهتر است هر چه زودتر وقت خروج عساکر خود را اعلام نمایند و به مردم افغانستان اطمینان دهند که طبق این طرح عمل مینمایند.

بعداً میتوانند که در بخش ملکی در پروژه های مختلف سرمایه گذاری نمایند و بدون خونریزی منافع بیشتر مادی و معنوی را بدست آورند. ما به مرگ، خونریزی و ضرر هر انسان سخت غمگین میشویم، همه انسان ها در نفع و ضرر شریک اند؛ بیائید که با فکر و عمل جدید خود را از وحشت بمقام عالی انسانیت برسانیم.

افغانهای محترم!

اگر حکومت های بعضی کشور ها به حکومت افغانستان و یا مخالفین، سلاح های بسیار زیاد و خطرناک بدهند، دیگران نیز اسلحه بیشتر و خطرناکتر میدهند. لذا برای امنیت مطمین دایمی و رشد سریع اقتصادی بهتر است که همه طرفین منازعه از طرح ذیل حمایت نمایند این طرح به نفع همه بشریت است. تولید کنندگان، تاجران و استعمال کنندگان سلاح میتوانند که نسبت به حال به مراتب منافع بیشتر اقتصادی بدست آورند .

طرح:

۱- بر اساس فیصلهء  بین المللی اعلان ضمانت امنیت دایمی افغانستان و با تعهد و بدون تأخیر جبران خسارات مالی و جانی متضرر که منبعد متضرر شود.

۲ـ بر اساس فیصلهء بین المللی، در جریان سه ماه خلع سلاح ملت و حکومت افغانستان. طراح در این مورد مسوده لایحه مفصل ترتیب نموده است باور دارم که افغانها در رقابت به همدیگر هر چی زودتر سلاح های خویش را بمراکز تعیین شده تحویل مینمایند. این سلاح ها باید به کارخانه های ذوب آهن افغان ها سپرده شود، تا وسایل مفید از آن ساخته شود.

۳- خارجیها نیز باید سلاح های سبک و سنگین خویش را به فابریکات ذوب آهن افغانها بسپارند. افغانها نمیخواهند که با این سلاح ها در جای دیگر جهان خون انسان های دیگر بریزید.

۴- سپردن امینت افغانستان برای تعداد کمی پولیس افغان، تحت حمایت شورای امنیت ملل متحد.

الف :- این پولیس باید دارای تحصیلات عالی مسلکی باشند.

ب :- با سلاح های خفیفه باید وظایف امنیتی را اجراء نمایند.

ج :-  کمیته منتخب محلی باید همرایش کمک نمایند.

۵- کشف، تعقیب و گرفتاری متهم، مشکوک و مجرم مکلفیت رسمی پولیس افغان بوده همچنان اقارب اشخاص تحت تعقیب مکلف اند که با پولیس همکاری نمایند.

۶- متهمین یا مجرمین ثابت شده که در هر حالت از افغانستان فرار نمایند، پولیس انترپول مکلف و متعهد به گرفتاری آنها میباشد و گرفتار شدگان را باید حد اعظمی در جریان سه ماه به حکومت افغانستان بسپارند.

در مورد جذب پولیس افغان طرح مفصل جداگانه و عادلانه نزد نویسنده موجود است. عندالضرورت و تقاضا به مجریان امور تقدیم میشود.

سر نوشت صاحب منصبان موجود: –

۱- یک بار دیگر تشکیل قوای کار و قوای سبز اعلان گردد.

۲- همه منصبداران فعلی در آن تشکیل جابجا گردند.

۳- معاش آنها با ازدیاد ۲۵٪ برای شان داده شود.

۴- علاوتاً به منسوبین قوای کار و قوای سبز سهم در تولید نیز داده شود.

۵- برای مدت طولانی زمین به اجاره برای شان داده شود.

۶- تحت شرایط سهل زمین یا خانه های مسکونی برای شان داده شود.

۷- متقاعدین ملکی و نظامی که خواهان زمین برای زراعت و مالداری باشند، به شکل اجاره و ملکیت زمین برای شان داده شود در این مورد طراح مسوده لایحه مفصل دارد که عندالموقع بدسترس گذاشته میشود.

ساختار دولتی: –

متأسفانه در جریان جنگ طولانی افغانها تحت عناوین مختلف تقسیم گردیده بین خود به اتفاق آراء بر یک شخصیت یا زعیم جور آمده نمیتوانند لذا برای حل این مشکل چنین ابراز نظر مینمایم: –

۱- شورای امنیت ملل متحد یکی از افغانها را که دارای معیار های ‌ذیل باشد برای مدت ۳ سال به حیث رئیس حکومت موقت اعلان نماید؛

الف: از سال ۱۳۵۲ هـ ش مطابق ۱۹۷۳ م به اینطرف عضویت هیچکدام حزب، تنظیم یا سازمانرا نگرفته باشد.

ب: سن آن بین ۳۵ و ۵۰ سال باشد در افغانستان متولد گردیده باشد، بعد از ۱۵ سالگی بیش از ۶ ماه خارج از افغانستان سکونت نکرده باشد.

۲- رئیس حکومت موقت باید در جریان یک ماه کابینه مختصر ۱۲ نفری را بر اساس آن معیار ها تعیین نماید، که برای خودش وضع گردیده است.

۳- رئیس حکومت موقت باید در جریان ۴۵ روز قاضی القضات و لوی څارنوال را تعیین نماید.

۴- رئیس حکومت موقت باید در ماه ششم سال دوم قانون انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری را اعلان نماید و در ماه نهم انتخابات نماید و روز آخر دوره موقت قدرت را به رئیس جمهور منتخب بسپارد.

هر دورهء ریاست جمهوری ۷ سال بوده بعد از (۲) دوره مسلسل حق کاندید را ندارد.

۵- رئیس دورهء موقت و اعضای کابینه حق کاندید شدن در دورهء اول انتخاباتی را ندارند.

انتخابات پارلمانی باید هر ۵ سال یکبار صورت گیرد.

 ادامه دارد

ممکن است شما دوست داشته باشید