روزنامه ملی انیس

افغانستان آزمایشگاه اداره موقت و انتقالی نیست و هر تغییر باید در چارچوب قانون اساسی به میان آید

در نشست مسکو که نمایندگان احزاب سیاسی و گروه طالبان برای مدت دو روز در عدم حضور نماینده حکومت وحدت ملی با هم دیدار و رأیزنی نمودند، نمایندگان گروه طالبان بی تعارف تأکید کردند که مشروعیت دولت را قبول ندارند، قانون اساسی فعلی را مانع صلح می دانند و به چیزی کمتر از خروج کامل نیروهای خارجی از افغانستان راضی نیستند.

هیئت مذاکره کننده گروه طالبان درحالی مشروعیت دولت و قانون اساسی کشور را نمی پذیرند و خواهان حکومت موقت هستند که عباس استانکزی رئیس هیئت تیم مذاکره کننده این گروه چندی پیش در قطر تأکیدکرده بود که بعد از خروج نیروهای خارجی از افغانستان، اردوی این کشور به خودی خود منحل می شود که این اظهارات غیر مسئولانه نماینده گروه طالبان، واکنش های زیادی را در سطح افغانستان برانگیخت و در اکثر ولایات در حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی کشور گردهمایی های وسیع برگزار شد که در آن شهروندان افغانستان از نیروهای امنیتی کشور اعلام حمایت کردند و قوای مسلح کشور را مدافعان حقیقی مردم و افغانستان دانستند، همچنان سرور دانش معاون دوم رئیس  جمهور نیز روز شنبه در نشستی که زیر نام «مبارزه با افراطیت و چشم انداز صلح» در پوهنتون کابل تدویر یافته بود در واکنش به این اظهارات گفت که افغانستان آزمایشگاه اداره موقت و انتقالی نیست و هر تغییر باید در چارچوب قانون اساسی به میان آید.

به گفته معاون دوم رئیس جمهور طالبان توان دیدن پیشرفت های افغانستان را ندارند و به همین دلیل با مطرح کردن بهانه  هایی چون مشکل در قانون اساسی و یا حضور نیروهای خارجی در افغانستان، نمی خواهند که صلح کنند.

سروردانش خاطر نشان ساخت که تغییر نظام سیاسی و کنار گذاشتن قانون اساسی، نه تنها سبب ثبات نمی شود بلکه کشور را در یک چرخه ناپیدایی دیگر از اختلاف، منازعه و بی ثباتی سوق می دهد.

هر چند اشتراک کنندگان نشست مبارزه با افراطیت و چشم انداز صلح، روند گفتگوهای صلح را مالکیت دولت افغانستان دانستند، اما پیش از این رئیس جمهور کشور نیز بر صلح پایدار تأکید کرده و هرگونه گفتگوی طالبان با کشور های خارجی و چهره های سیاسی داخلی را غیر اجرایی خوانده بود.

از همین رو در چنین شرایط اگر رئیس جمهور و یا هر مقام دیگر حکومت، مطرح می سازد که مردم افغانستان صلح با عزت، پایدار و زندگی مرفه و با سعادت می خواهند، طبعاً مایه از نگرانی آنها است که مبادا خرد سیاسی در معادلات سیاسی زیر تأثیر مسایل حزبی، گروهی و … قرار گیرد که خدای ناخواسته عواقب آنرا جز ملت، کسی دیگر متحمل نخواهد شد، زیرا تجربه نشان داده است که این ملت زجر کشیده و درد دیده افغانستان بود که در چهار دهه گذشته، کوله باری از مشکلات و نا هنجاری ها را به شانه خود حمل کرد.

روی این اساس به دولتمردان است تا با درایت سیاسی نگذارند که تدویر همچو نشست ها در بیرون از کشور، زمینه تطبیق اهداف بیگانگان را مساعد سازد، در غیر آن همه می دانند که طالبان نه تنها به کثرت گرایی، بل به دموکراسی و مردم سالاری باور ندارند، از اینرو می شود با آنان با این ایدیولوژی کنار آمد؟ مگر اینکه تعقل و دقت کرد و راهی را انتخاب نمود که به گفته سران حکومت وحدت ملی، صلح با عزت و پایدار در قبال داشته باشد.

روی این اساس مردم افغانستان انتظار دارند تا روند صلح از مسیر حکومت عبور کند، زیرا حکومت میثاق ها، قرارداد ها و کنوانسیون های بین المللی را سرخط عمل خویش قرار داده است، نا گفته نباید گذاشت که دولت افغانستان نماد از یک ملت غیور، با شهامت و آگاه است و تغییر نظام نیز بستگی به اراده و خواست مردم در چارچوب قانون اساسی افغانستان دارد، نه اینکه در غیاب نمایندگان حکومت به طبل حکومت موقت و یا گزینه های که از بیرون طرح می گردد، کوبید.

ممکن است شما دوست داشته باشید