روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

افغانان سزاوار امید ها ورویایی هستند که باید به آن برسند

سازمان ملل متحد بزرگترین و پرقدرت ترین سازمان بین المللی است که ویژگی ها و اختیارات مختص به خود را دارد و تمامی اعضا ،ملزم به رعایت  منشور و فیصله های آن است . حکومت افغانستان از روسیه به سازمان ملل متحد شکایت کرده است .دلیل شکایت ، این است که روسیه به آن اعضای هیئت گفت وگوکنندۀ طالبان اجازه سفر به مسکو داده‌است که نام‌های آنان در فهرست سیاه سازمان ملل متحد شامل قرار دارد و تا کنون نام آنها از لست دورنشده است .

مسکو به روزهای سه‌ شنبه و چهارشنبه هفتۀ گذشته  از یک نشستی میزبانی کرد که در آن ده عضوگروه طالبان به رهبری شیرمحمد عباس ستانکزی، رییس پیشین دفترسیاسی طالبان در قطر و نیز سیاسیون افغانستان شرکت کرده بودند.مقامات افغان می گویند که به شمول عباس ستانکزی چهار عضو هیئت طالبان شامل تحریم های سازمان ملل متحد اند و حق سفر به کشور های بیرونی را ندارند.

مگر شماری از کشورها به شمول روسیه با نادیده گرفتن تحریم های سازمان ملل متحد اجازه سفر به اعضای این گروه را به کشور های خود داده اند که این خود نقض صریح دساتیر و فیصله های سازمان ملل متحد است. شامل ساختن اعضای رهبری طالبان در لست تحریم های سازمان ملل متحد یک امرتصادفی نبود بل برای اجرای آن دلایل  و نیازمندی های وجود داشت تاشورای امنیت سازمان ملل برای وضع تحریم ها در برابر سفر گروه طالبان برمسکو تصمیم بگیرد .شورای امنیت رکنی از سازمان ملل متحد است که مسئولیت اصلی آن حفظ صلح و امنیت بین المللی و برخورد با بحران ها، هنگام بروز است.

 به موجب منشورسازمان ملل متحد ، تصمیم های شورای امنیت  از نظر حقوقی الزام آور است و کشورهای عضو، متعهد به اجرای آن هستند.مگر دولت روسیه با دعوت مکرر از رهبری طالبان و صدور ویزا برای آنها تصامیم شورای امنیت سازمان ملل را که خود عضوآن است نقض کرده است .با آنکه روسیه ،تامین رابطه با طالبان را ،دریافت یک راه حل سیاسی برای معضل افغانستان عنوان کرده است  مگر این کار نتوانسته ، امنیت و ثبات را درافغانستان تامین کند بل طالبان بیشتر تجهیز شدند و بیشتر جسور ساخته شدند .

مشکل در این است که طالبان به یک چانه زنی های رقابتی و سیاسی میان کشور های منطقه و فرا منطقه تبدیل شده اند .ابزار شدن طالبان در رقابت های بیرونی به این گروه کمک کرده است تا برای خود هویت سازی کند و موقعیت خود را در معاملات سیاسی تقویت بخشد. در حالی بعد از  سالهای ۲۰۰۱ میلادی که یک اجماع جهانی علیه هراس افگنی در جهان شکل گرفت . روسیه، امریکا ،چین، ایران ، سعودی و پاکستان … همه دیدگاه واحد در امر مهار طالبان داشتند مگر با مرور زمان و تشدید رقابت های منطقه یی ،طالبان یک فرصت و یک ابزار برای این رقابت ها شدند وبرای هویت سازی آنان کار شد. امروز برای طالبان در دوحه دفتر ساخته می شود تا آدرس برای دریافت آن وجود داشته باشد باری سروکله آنان از بیجنگ و باری هم از تهران و زمانی هم از ابوظبی ، و باری هم از مسکوپیدا می شود . در حالی که سازمان ملل به سفر های آنان تحریم وضع کرد تا از تامین روابط گروه های تروریستی با سازمان و کشورها جلوگیری کرده باشد .دلایل زیادی وجود دارد که تا گروه طالبان و رهبری این گروه وارد تحریم های سازمان ملل متحد شوند ، آنها با اسلام تحریف شده با انتحار و انفجار جان هزاران مسلمان را گرفتند و با اسلام ستیزی یی که این گروه انجام داد قلوب صدها ملیون مسلمان را درجهان جریحه دار ساختند و همچنان با انواع جنایت در برابر بشریت ، به روان باشندگان این سیاره خاکی آسیب رسانند و وضع تحریم علیه این گروه به مفهوم بیزاری و نفرت بشریت از آنها است .

باآنکه نسبت به عملکرد ، دیدگاه و برنامه های طالبان ایراد های زیادی در میان مسلمانان و جوامع مترقی دیگر وجود دارد ، این گروه همچنان لجوج و زشت باقی مانده واز هر خواست انسانی در فرار اند .

آنانی که در افغانستان قتل و ترور ، انفجار و انتحار را جایز می دانند و حاضر نیستند تا از تخریب وو یرانی دست بکشند  چگونه در یک کشور دیگراز آنها میزبانی می شود ، آنها اگر به مسکو می روند یا به بیجنگ و تهران و اسلام آباد می آیند کشور های میزبان  با کدام پاسپورت و با کدام هویت  و با کدام اعتبار برای آنها ویزا صادر می کنند ؟  پاسپورت پاکستانی که هویت افغانی نیست!

کشور های که از طالبان میزبانی کرده اند در حقیقت به روی خویش خندیده اند و بر تصمیم خود خط کشیده اند در کنار آن اعتبار سازمان ملل را تضعیف کرده اند و ثابت ساخته اند که فیصله های این نهاد جهانی آن چنان که توقع میرود از سوی کشور های عضو رعایت نمی شود .مگر این کشورهایی هم بدانند که آنها نمی توانند که با افزار ساختن طالبان و استعمال آنها علیه مردم افغانستان به خواست های نا مشروع شان در این کشور برسند .بعد از چهل سال جنگ ،افغانان سزوار  امید ها و رویایی هستند که باید به آن برسند تلاش های مذبوحانه نمی تواند از عزم مردم افغانستان در رسیدن به خواست های شریفانه بکاهد.  ا- ب

ممکن است شما دوست داشته باشید