روزنامه ملی انیس

اسدالله خالد ناقض  حقوق بشر یا مدافع حقوق بشر ؟

اولین پرسشی که باید به آن پاسخ ارائه شود این است که حقوق بشر چیست و چه معنا و مفهوم دارد؟ حقوق بشر را عموما” حقوقی می شمارند که هر فرد انسانی صرفا” از آن جهت که انسان است فارغ از رنگ پوست، نژاد، دین، منشأ اجتماعی، موقعیت اجتماعی و جنسیت دارای آن است. این حقوق از آن جهت که امروزه در اکثر قوانین ملی کشورها و قوانین بین المللی به رسمیت شناخته شده، از نوع حقوق مبتنی بر قانون به حساب می آید؛ در عین حال طرفداران حقوق بشر و نهضت ها و جنبش های حقوق بشری انسان را مقدم بر هر گونه قانون وضعی، دارای این حقوق می دانند که قوانین کشورها باید آن را در خود جای دهند، که خوشبختانه دولت جمهوری اسلامی افغانستان نیز در قانون اساسی در ماده هفتم خود را ملزم به رعایت و حمایت حقوق بشر نموده است. حقوق بشر از جمله حقوق ذاتی بشر است که دارای مولفه ها و مصادیق بارز و مهمی بوده که عبارت اند از: حق حیات و زندگی نمودن، حق امنیت و آسایش، برابری، آزادی، عدالت و…می باشد. و دولت ها بر اساس تعهدات خویش ملزم به حمایت از موازین حقوق بشری بوده و باید هم در قانونگذاری موضوعات حقوق بشری را در قوانین موضوعه خود تسجیل نمایند؛ و هم در تامین حقوق بشر و آزادی های اساسی شهروندان خود کوشا باشند تا زندگی آنها مورد تعرض قرارنگیرد و بتوانند در یک فضای عاری از جنگ و خونریزی، زندگی مسالمت آمیز داشته باشند.

افغانستان کشوریست که در حدود بیشتر از ۴ دهه درگیر جنگ بوده و همواره حقوق بشری و آزادی های اساسی شهروندان آن از سوی طرف های مخاصمه نقض می شد. تا اینکه بعد از سال ۱۳۸۰ حکومت موقت شکل گرفت و قانون اساسی در کشور در سال ۱۳۸۲به تصویب رسید و در آن حقوق اساسی و بشری شهروندان افغانستان به رسمیت شناخته شد و نظام مبتنی بر ارزش های ملی، اسلامی و دموکراسی ترسیم گردید و نیروهای امنیتی و دفاعی ایجاد و وظیفه حفاظت از جان، مال، ناموس و حفاظت از حقوق اساسی و بشری شهروندان افغانستان را به عهده گرفت.

حق حیات و داشتن امنیت از جمله حقوق طبیعی، بشری و مقدم انسان و اساس برخورداری از دیگر حقوق و آزادی های اساسی و بشری است. امنیت عبارت از اطمینان خاطری است که بر اساس آن افراد در جامعه ای که زندگی می کنند نسبت به حفظ جان، حیثیت و حقوق مادی، معنوی و بشری خود بیم و هراسی نداشته باشند. نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان بر اساس سوگندی که یاد نموده اند همواره در نبرد با دشمنان افغانستان که ناقضین حقوق بشر و آزادی های اساسی هستند جنگیده اند و از جان، مال، ناموس و حقوق مسجل شهروندان در قانون اساسی دفاع نموده اند. دولت هم بر اساس تعهدات خود در راستای تامین امنیت و حمایت از حقوق شهروندان خود تلاش زیادی نموده است. دولت تلاش دارد با ایجاد تغییرات در سکتور های امنیتی و دفاعی بنیادی ترین و اساسی ترین حق شهروندان که داشتن امنیت است را تامین نماید. با معرفی چهره های ضد پاکستانی و طالبانی (اسدالله خالد و امرالله صالح) در وزارت دفاع و داخله نحوء جنگ را در افغانستان تغییر دهد.

بناءً با روی کار آمدن اسد الله خالد به صفت وزیر دفاع و از سرگیری حملات تهاجمی نیروهای امنیتی و دفاعی کشور در این اواخر با عملیات های شبانه روزی و با استفاده از تجهیزات مجهز هم از طریق هوا و هم از طریق زمین در مناطق مختلف کشور در نبردهای رو در رو و تهاجمی با طالبان توانسته اند تلفات سنگینی بر دشمن وارد و توان مقابله را از آنان بگیرند.

امار و ارقام نشان میدهد که در دو ماه گذشته نزدیک به ۲هزار جنگجویان شرارت پیشه و ناقضان حقوق بشر طالب، بشمول ده ها فرمانده و اشخاص سرشناس این گروه در نبردهای تهاجمی نیروهای افغان به رهبری وزارت دفاع ملی به قتل رسیده و سایر افراد این گروه در چندین میدان نبرد پا به فرار گذاشته اند. آقای خالد از جمله چهره های ملی و وطن دوستی است که همواره تلاش نموده تا مردم افغانستان را از شر ناقضان اصلی حقوق بشر در افغانستان نجات دهد تا مردم افغانستان بتوانند از حقوق بشری و ذاتی خود که همانا حق حیات و زندگی کردن میباشد برخوردار شوند.

حال سوالی که مطرح می شود این است که آقای خالد ناقض حقوق بشر است یا مدافع آن؟ در پاسخ به این سوال میتوان گفت کسی که شبانه روز در خدمت مردم و کشور خود است و همیشه در میادین جنگ علیه دشمنان و ناقضان حقوق بشر در این سرزمین مبارزه و دفاع می کند. تا اینکه مردم کشور او در آسایش و آرامش باشند و از حقوق بنیادین خود محروم نشوند. چگونه میتوان آن را ناقض حقوق بشرخطاب نمود. بر فرض اگر یک مورد نقض حقوق بشر هم از طرف آقای خالد درگذشته صورت گرفته باشد. پرسش اینجاست چرا این رسانه ها و یا دیدبان های حقوق بشر درگذشته این موضوع را تعقیب نه نمودند که حال با پروپاگند سازی میخواهند به شخصیت آقای خالد لطمه وارد نمایند.

بنابر این با توجه به وضعیت و شرایط فعلی میتوان اینگونه استنباط نمود. طالبان در حال حاضر به رهبری پاکستان و کشورهای همسو در میادین جنگ در نبردهای رو در رو با نیروهای دلیر افغان شکست فاحشی خورده و میخواهند این شکست خفت بار خود را به طریق دیگر، با به راه اندازی جنگ نرم از طریق رسانه ها و سایر وسایل ارتباط جمعی جبران کنند تا اذهان عامه مردم افغانستان و جهان را علیه شخصیت های فعال، ملی و ضد پاکستانی در کشور مخدوش سازند.

نتیجه گیری:

با بررسی اجمالی موضوع میتوان این گونه نتیجه گرفت:

حقوق بشر عبارت است از حقوقی که هر انسان به ماهوالانسان از آن برخوردار است و دارای مولفه های چون:حق حیات، امنیت، آزادی، برابری، و… میباشد.

وظیفه اساسی و اصلی دولت ها بر اساس تعهدات شان نسبت به شهروندان حمایت و حفاظت از حقوق بشری و آزادی های اساسی شان هستند.

نیروهای دفاعی و امنیتی کشور وظیفه حفظ جان، مال، ناموس و حفاظت از حقوق و آزادی های اساسی شهروندان را دارد که در قانون اساسی تسجیل یافته است.

با تغییرات که در نهاد های امنیتی و دفاعی در افغانستان رونما گردیده است پاکستان سخت نگران و زیر فشار میباشد و تلاش دارد با توطیه و پروپاگند سازی علیه شخصیت های ملی و خدمت گزار افغانستان تا اندازه ای فشار های وارده و شکست های خود را در میادین جنگ کاهش دهد.

محمد ظهیر شعبان

ممکن است شما دوست داشته باشید