روزنامه ملی انیس

از قاچاق کودکان و نوجوانان کشور، باید جلوگیری کنیم

از آغاز چهار دهه جنگ و خونریزی در افغانستان، فعالیت ربایندگان اطفال و نوجوانان، فضای خوب خانواده ها را به وحشت تبدیل نموده و در مرکز و اطراف معمولاً خانواده ها از فرستادن کودکان شان به مکاتب و مدارس، ابا ورزیده و هر آن والدین زانوی اندوه در بغل گرفته و به سوی یک فردای نامعلوم از کودکان معصوم شان حمایت و در فکر آینده مبهم و پیچیده شان مأیوسانه می نگرند. پرسش شهروندان ما اینست که چرا همچو حرکت های مافیایی که توسط باندهای شرارت پیشه صورت می گیرد، تاکنون هیچگونه سرنخ واضحی به دست مقامات امنیتی کشور نیافتاده و آنگونه که لازم است در مقابل چنین اعمال ناشایست، اجرا آت و اقدامات لازم صورت نمی پذیرد؟ عده ای را عقیده بر آنست که در شرایط فعلی تمام این فتنه ها، نا امنی ها و بهانه جویی های طالبان در پروسه صلح افغانستان، ریشه در خاک پاکستان دارد و حملات خونبار که برضد مردم افغانستان و حاکمیت دولتی آن صورت می گیرد، تماماً در آنسوی خط دیورند، طرح و در افغانستان عملی می گردد. ملافاروقی، سرحلقه باند آدم کش که وابسته به گروه تفکری داعش بود، اخیراً از جانب نیروهای توانمند امنیت ملی کشور در ولایت کندهار بازداشت گردید حملات ناجوانمردانه ویساک اهل هنود (سکها) را در شور بازار کابل طرح و انجام داده بود. ولی مقامات پاکستان از دولت افغانستان تقاضا نموده است که موصوف را به انان تسلیم داده نمایند.
این کار نمایانگر آن است که نامبرده نباید در افغانستان محاکمه شود تا راز های استخباراتی آن کشور برملا نگردد. از این هویدا می گردد که لانه سرکرده باند های آدمکش و اختطاف گر در آنسوی خط دیورند می باشد. حالا هرچه هست ریشه یا عامل اصلی آن جستجو گردد تا جهانیان بدانند که کشور همسایه ما، تروریست کش است یا تروریست پرور. باید این جانی در داخل افغانستان، محاکمه شود تا خانواده های متضرر در حین محکمه شرارت پیشه گان، حاضر و از محکمه نظارت نمایند. به همین سان افراد باز داشت شده اختطاف کودکان، نباید دوسیه های شان به صورت سطحی بازنگری گردد. باید از طریق مجاری لازم تعقیب و تحقیق شود. اما متأسفانه دیده نه شد که باز داشت شده گان انتحاری، جنگ جویان مسلح دشمن و یا باند های اختطاف گر اطفال و نوجوانان این کشور، به شکل علنی محاکمه گردند و به جزای اعمال شوم شان رسانیده شوند. مقامات مسئول امنیتی کشور، وظیفه دارند، باید به هرنوع ممکن با گماشتن افراد مسلکی همه مدارس و مکاتب و همه گذرگاه ها، باید توسط مقامات امنیتی و پولیس بیداد کشور به شکل علنی یا مخفی، نظارت گردد تا جلوهر گونه اختطاف را بگیرند رسانه های کشور وظیفه خواهند داشت به صورت وسیع به افشا گری پرداخته، مردم را به طور اخص خانواده ها را در معرض آگاهی دهی اطلاعاتی قرار بدهند. ارگانهای عدلی و قضایی، باز داشت شدگان همچو قضایا را بعد از تحقیق لازم در صورت مجرم بودن، به اشد مجازات محکوم کنند و هیچگونه ترحمی نسبت به هیچ مجرمی و در هیچ زمینه یی به کار نگیرند تا خانواده های عزیزما، دیگر اندیشه اختطاف کودکان شانرا در اذهان شان نه پرورانند. به هر حال آنچه از وجود این پدیده پلید در جوامع به خصوص کشور های فقیری چون افغانستان ظاهر می شود این است که قاچاق انسان باعث بربادی رویاهای بسیاری از خانواده ها، کودکان و انسانهای بی گناه و معصوم این کشور ها می شود. لذا عزم و اراده برای زدودن و از بین بردن چنین حقیقت تلخ، نیاز مند رویکرد انسانی و اسلامی برمسئولیت های است که در جامعه اسلامی ما، وجود دارد تازمانی که بساط ظلم و استبداد جانیان برچیده نشود، احتمال هرگونه ظلم و بی عدالتی و اختطاف از جامعه افغانی و اسلامی ما رفع نخواهد شد. این پدیده وقتی کاهش و محو خواهد شد که دست به دست هم داده با روحیه انسانی و اسلامی منحیث یک انسان، آن انسانی که آرزوی زندگی در جامعه را دارد، در چیدن همچون پدیده منحوس متحد و یک پارچه عمل کنیم، نیروهای امنیتی خود را یاری و همکاری کنیم و در همکاری با این نیروها، می توان یک جامعه فارغ از بیم اختطاف فرزندان خود را داشته باشیم.

سید محمود راد

ممکن است شما دوست داشته باشید