روزنامه ملی انیس

احمد سعیدی: مقامات افغانستان روی پروسه صلح دقت کنند و عاقبت اندیشانه گام بردارند

سرانجام پس از یک سال و اندی مذاکرات داکتر زلمی خلیلزاد و نماینده ویژه وزارت امور خارجه ایالا ت متحده امریکا در امور صلح افغانستان با نمایندگان گروه طالبان در قطرقرار است تا پایان ماه فبروری توافقنامه صلح میان دو طرف به امضا برسد و زمینه برای مذاکرات بین الافغانی فراهم شود نمایندگان طالبان به منظور اطمینان دهی امریکا از مفاد توافقنامه صلح طی یک هفته روند کاهش خشونت ها را در افغانستان آغاز کنند.

این روند هرچند با خوشبینی هایی برای ختم جنگ یک و نیم دهه در افغانستان همراه است، ولی یک سلسله نگرانی هایی را هم نزد شهروندان، سیاسیون، اعضای جامعه مدنی و فعالان حقوق بشری ایجاد نموده است.

داکتر حبیبه سرابی معاون شورای عالی صلح افغانستان در رابطه به امضای توافقنامه صلح که قرار است صورت بگیرد این که با چه ضمانت هایی همراه باشد تا به نگرانی های مردم افغانستان پاسخ قناعت بخش داده شود می گوید:

توافقنامه صلحی که قرار است به زودی بین ایالات متحده امریکا و نمایندگان طالبان به امضا برسد. شخصاً کدام ضمانت را در آن نمی بینم. این موضوع صرف بین دو جانب صورت می گیرد. اما مهم است که این توافق به مذاکرات بین الافغانی بیانجامد که برای ما خیلی مهم خواهد بود. همیشه تأکید حکومت، دولت، سیاسیون جامعه مدنی و نهادهای حامی صلح برفراگیر بودن توافق است، تا همه یی مردم افغانستان با نمایندگان انتخابی شان در ترکیب هیئت حضور فعال داشته باشند. با درنظرداشت مشکلات تنوع اقوام گروه های مختلف که در افغانستان وجود دارد باید در مذاکرات حداقل حضور داشته باشند و در مورد خاص دیگر این که باید اعتماد سازی صورت گیرد بسیار مهم است تا همه خود را در ترکیب هیئت ببینند آنچه که به نمایندگی از زنان کشور در این روند مهم است و همه نگرانی داریم تا جایی که می بینیم رهبران احزاب و سیاسیون بیشتر روی منافع خود شان تأکید دارند زمزمه هایی وجود دارد که زنان را چرا نماینده احزاب خود انتخاب نمایند. این مایه نگرانی برای زنان کشور است باید نماینده های فعال زنان و در کنار شان نمایندگان معلولان، جوانان و قربانیان جنگ نیز در ترکیب هیئت حضور فعال داشته باشند تا از منافع خود دفاع نمایند، زیرا این قشر ها از جنگ بیشتر متأثر بوده اند.

وی افزود: مردم افغانستان چهاردهه است که از ادامه جنگ رنج می برند و تجارب تلخ توافقنامه صلح دهه هفتاد را به خاطر دارند، بناءً باید ضمانت های لازم و قوی برای ادامه آن وجود داشته باشد هرچند ناتو و ایالات متحده امریکا در افغانستان در امر دفاع از ارزشهای یک و نیم دهه و مبارزه با تروریزم حضور فعال دارند، همچنان در قبال مردم افغانستان، دموکراسی و حمایت از حقوق زنان، حقوق بشر، آزادی بیان و مسئولیت دارند. در میز مذاکره باید با جدیت روی آن بحث و تعهدات سپرده شود.

داکتر سرابی با ابراز خوشبینی از روند جاری و برای رسیدن به یک توافق صلح فراگیر و پایدار در افغانستان گفت:

شخصاً خوشبین هستم کاهش خشونت میتواند آغاز یک گام مهم به سوی مذاکرات بین الافغانی باشد، ولی زمانی میتواند صلح تحقق یابد که کشورهای همسایه قدرت های بزرگ، سازمان ملل متحد، کنفرانس کشورهای اسلامی آنرا تضمین نمایند و مردم افغانستان، بیروهای سیاسی و اجتماعی به اجماع ملی رسیده باشند صلح نباید به بهای عدم استقلال و آزادی کشورمان باشد. احترام به حق حاکمیت ملی افغانستان و از جمله پذیرفتن عام و تام این حاکمیت در سیاست خارجی کثیرالمحور می تواند موجب رسیدن به یک صلح عزتمند در افغانستان گردد.

احمدسعیدی آگاه مسایل سیاسی در رابطه به امضای توافق بدون ضمانت و اثرات منفی خروج زودهنگام نیروهای امریکایی از افغانستان دیدگاه اش را چنین بیان میدارد.

اگر امریکایی ها بعد از امضای قرارداد با طالبان بدون یک ضمانت بین المللی به طور شتابزده نظامیان شانرا از افغانستان خارج سازند عواقب ذیل را به دنبال خواهد داشت.

اولاً روسیه و پاکستان و ایران بسیار زود دست به کار می شوند تا خلای به وجود آمده را پر نمایند. این کشورها جنگ نیابتی را در افغانستان به شیوه دیگری پیش خواهند برد اکثر ولایات و ولسوالی های افغانستان سقوط خواهد کرد و در ضمن حکومت های محلی دیگر توان مقاومت را نخواهند داشت نیروهای جنگ سالار و تفنگ سالار غیر مسئول یک بار دیگر به میدان می آیند، داعش القاعده و گروه های تروریستی سربلند می کنند و گروه طالبان هم تلاش می کنند تا با زور قدرت را تصاحب نمایند یک بار دیگر افغانستان به میدان جنگ خطرناک و ویرانگر تبدیل می شود.

احزاب سیاسی از خواب زمستانی بیدار شده و برای تجهیز و تمویل راهی پاکستان و ایران خواهند شد. گروه ها و افرادی که به خاطر منافع شان در این سالها گاهی در سنگر دولت گاهی در سنگر طالبان جنگیده اند بدون درنگ سمتی را انتخاب کرده که قوی تر ظالم تر و بی رحم تر باشد.

بار دیگر جبهه های مذهبی قومی و زبانی و جبهه های شمالی و جنوبی شکل خواهد گرفت. اگر قراردادی میان امریکا و طالبان به امضا می رسد باید ضمانت
بین المللی را به خاطر حفظ و تحکیم نظام و به خاطر حفظ ارزشها و دستاوردهای موجوده در افغانستان به همراه داشته باشد.

اتحادیه اروپا، شورای امنیت ملل متحد، همسایه های افغانستان مانند ایران، پاکستان و قدرت های منطقه و فرامنطقه مانند امریکا روسیه، چین و سایر کشورها باید ضمانت بدهند که در امور افغانستان مذاخله نمی کنند. در غیر آن آینده با نگرانی همراه است و بهتر است که مقامات افغانستان از همین لحظه روی این پروسه دقت کنند و عاقبت اندیشانه گام بردارند.

حامده صدیقی

ممکن است شما دوست داشته باشید