روزنامه ملی انیس

آتش بس روندی که مذاکرات را امید می بخشد

روند مذاکرات صلح، تنها با تحمل، همگرایی و انعطاف پذیری می تواند تقویت و به پیش برود، نه با قدرت نمایی و تشدید خشونت ها، این روزها علیرغم چانه زنی میان گروه های تماس دولت جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان، پیرامون میکانیزم اصول مذاکرات، جنگ و خشونت نیز تشدید یافته، علاوه بر جناح های درگیر، افراد ملکی نیز متحمل خسارات جانی و مالی فراوانی گردیده اند.
گزارش ها حاکی از آن است که در روز های اخیر، جنگ در بیشتر از نقاط کشور به ویژه ولایت های ارزگان، ننگرهار، بلخ، کندز و غزنی، همچنان شماری از ولایت های دیگر افزایش یافته است، در حالی که دولت جمهوری اسلامی افغانستان و جامعه جهانی چندین بار خواستار آتش بس سراسری در افغانستان شده اند، اما طالبان تا کنون به این خواست ملت افغانستان و جامعه ملل لبیک نگفته، برعکس خشونت ها را افزایش داده که ادامه این وضعیت برای مردم افغانستان و جامعه جهانی قابل قبول نیست، زیرا به باور آگاهان امور سیاسی، آغاز هر معضل نظامی و سیاسی با اعتماد استوار است و اعتماد زمانی به وجود می آید که در آغاز مذاکرات، عملاً آتش بس اعلام و رعایت گردد.
طالبان در ماه حوت سال گذشته با امریکاییان در دوحه توافقنامه صلح را امضا کردند که برمبنای این توافقنامه، طالبان تعهد سپردند که خشونت ها را در افغانستان کاهش می دهند و دولت افغانستان نیز به خاطر پایان جنگ و برقراری صلح در کشور که خواست برحق مردم این سرزمین است با روحیه اعتماد و باور، وارد بحث صلح شد و به خاطر تقویت هرچه بیشتر این روند، پنج هزار زندانی طالب را از زندان های حکومت رها کرد تا فضای اعتماد و باور میان طرف های مذاکره کننده به میان آید.
حالا که همزمان با افتتاح مقدماتی مذاکرات، نشست گروه های تماس دوطرف نیز آغاز شده و قرار است که در آینده نزدیک مذاکرات رسمی میان هیئت مذاکره کننده دولت و طالبان در قطر آغاز شود،اما با تأسف که جنگ و خشونت در دو هفته اخیر نسبت به گذشته به پیمانه یی وسیع افزایش یافته است، مردم افغانستان و نهادهای ملی و بین المللی و کشورهای جهان همه یکصدا خواهان آتش بس اند.
پیرامون این موضوع رئیس جمهور غنی روز دوشنبه در محفلی که به مناسبت روز جهانی صلح در ارگ ریاست جمهوری برگزار شده بود، بار دیگر از طالبان خواست که آتش بس را بپذیرند تا مشخص شود که کی برحق است، رئیس جمهور کشور از مردم خواست که حوصله مندی خود را از دست ندهند، به باور رئیس جمهور کشور در این مرحله به حوصله بزرگ و فراخ نیاز است.
خشونت ها در حالی نوزده سال را در بر می گیرد که طالبان همواره جنگ شان رابخاطر حضور نیروهای خارجی در کشور، جهاد توجیه می کردند، اما کنون که خروج این نیروها نظر به توافقنامه ماه حوت سال گذشته در دوحه یقینی شده است، معلوم نیست که جنگ و خشونت کنونی، آنهم در جریان مذاکرات صلح در برابر دولت مشروع و قانونی را برمبنای کدام اصول شرعی توجیه می کنند با خارجی ها آتش بس، اما با نیروهای امنیتی و دفاعی کشور که فرزندان اصیل این سرزمین اند، جنگ را شدت بخشیده است، در حالی که مردم افغانستان طرفدار تلفات دو طرف نبوده و دو طرف درگیر را زاده این خاک و این سرزمین، همچنان جنگ افغانستان را جنگ نیابتی می دانند و بخاطر ختم جنگ و برادر کشی و آشتی ملی حاضر اند که تمام حوادث متقبل شده گذشته از سوی این گروه ها را نیز ببخشند.
از این رو برای مردم افغانستان مذاکرات صلح، قطع خشونت و آتش بس، همچنان همدیگر پذیری و تفاهم، ارزش معنوی و ملی دارد و برای رسیدن به آن همواره تلاش کردند تا یک صلح واقعی، سراسری و عادلانه که تمام مردم افغانستان خود را در آن مصئون احساس کنند، تأمین شود، زیرا جنگ جاری کنونی که از دو طرف قربانی می گیرد، بدون شک مردم این کشور را در سوگ می نشاند، پیام خوبی ندارد، از همین رو باید جنگ و خشونت متوقف شود و آتش بس که خواست مردم افغانستان و جامعه جهانی است تأمین گردد تا مردم افغانستان به مذاکرات صلح امید ببندند.

ممکن است شما دوست داشته باشید